บทที่ 37

บทที่37

“คุณคิดอะไรอยู่หรือคะ”

เธอเอ่ยถามหลังจากมองดูสามีอย่างพิจารณา เห็นความอึดอัดในสีหน้าในแววตาของเขาจะแจ้ง

“ตอนนี้ภิไธยเขามีผู้หญิงอยู่คนหนึ่ง”

“ฉาบฉวยมังคะ”

“ผมก็หวังให้เป็นอย่างนั้นนะ แต่ถ้าแมวรู้เข้าก็คงจะอาละวาดเปิง เพราะขึ้นชื่อว่าเป็นผู้หญิงแกหึงไปหมด”

“ใครที่ไหนคะ เด็กจากสถานบร

บทที่ 38

บทที่38

ภิไธยเปิดประตูรถให้หล่อน มาดของเขาสุภาพเสมอ และความสุภาพอ่อนโยนของเขาก็ทำให้นพวรรณชะงักกึก...บังเอิญเหลือเกินที่หล่อนมารับประทานอาหารที่นี่ หล่อนสาวเท้าเข้ามาโดยเร็ว แต่ยังช้าเกินไป รถยนต์คันหรูของภิไธยแล่นออกไปเสียแล้ว หล่อนเห็นแต่ระวี

น้ำเสียงของหล่อนเต็มไปด้วยความพิศวงที่หลากหลา

บทที่ 39

บทที่39

ภิไธยเดินเข้ามาเร็วๆ ดูจากสีหน้าของเขาก็รู้เลยว่ากำลังพร้อมจะระเบิดออกมาตูมตามอยู่แล้ว แต่ระวีก็ยังใจเย็นพอ เขาเสียอีกที่ยิ้มออกมาได้ หลังจากเดินพล่านเป็นเหมือนคนที่ถูกกักบริเวณด้วยความร้อนใจว่าระหว่างภิไธยกับชนาใครจะมาถึงบ้านนี้ก่อนกัน

ระวีทำเป็นเหมือนไม่เห็นความหงุดหงิดของภิไธย

“