บทที่ 36

“แม่ยังไม่นอนหรือคะ”

ลองเสียงอ่อนหวานแบบนั้น คุณหญิงชมนาดก็แสนจะโล่งอกผสมกับความสบายใจเพราะบอกว่าชนากับภิไธยคงจะก้าวเดินต่อไปด้วยกันได้ เธอเชื่อว่าผู้ชายคนนั้นเป็นคนฉลาดเธอรู้ใจเขาดีและก็ไม่เคยพูดกับชนา กลัวลูกสาวจะ “กรี๊ด” ขึ้นมา ก็ใครบ้างเล่าจะทนได้หากรู้ว่าผู้ชายเลือกตัวเพราะความเหมาะสม

บทที่37

“คุณคิดอะไรอยู่หรือคะ”

เธอเอ่ยถามหลังจากมองดูสามีอย่างพิจารณา เห็นความอึดอัดในสีหน้าในแววตาของเขาจะแจ้ง

“ตอนนี้ภิไธยเขามีผู้หญิงอยู่คนหนึ่ง”

“ฉาบฉวยมังคะ”

“ผมก็หวังให้เป็นอย่างนั้นนะ แต่ถ้าแมวรู้เข้าก็คงจะอาละวาดเปิง เพราะขึ้นชื่อว่าเป็นผู้หญิงแกหึงไปหมด”

“ใครที่ไหนคะ เด็กจากสถานบริการของคุณ

บทที่38

ภิไธยเปิดประตูรถให้หล่อน มาดของเขาสุภาพเสมอ และความสุภาพอ่อนโยนของเขาก็ทำให้นพวรรณชะงักกึก...บังเอิญเหลือเกินที่หล่อนมารับประทานอาหารที่นี่ หล่อนสาวเท้าเข้ามาโดยเร็ว แต่ยังช้าเกินไป รถยนต์คันหรูของภิไธยแล่นออกไปเสียแล้ว หล่อนเห็นแต่ระวี

น้ำเสียงของหล่อนเต็มไปด้วยความพิศวงที่หลากหลาย

“ผู้หญิง