บทที่35

ภิไธยจึงได้พบกับชนาเมื่อเขามาถึง ชายหนุ่มคลี่ยิ้มอบอุ่น เขาทันสังเกตเห็นว่าชนายิ้มตอบเขาเหมือนหล่อนเป็นหุ่นยนต์ที่เคลื่อนไหวทำการต่างๆ ได้ตามการกดปุ่มของคุณหญิงชมนาด เขาทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เสียจับมือของชนาที่หล่อนยื่นส่งมาให้เอาไว้กระชับแน่นในอุ้งมือของเขา

“ไม่เจอเสียนานทีเดียว...ดูคุณซูบไปมาก

บทที่ 36

“แม่ยังไม่นอนหรือคะ”

ลองเสียงอ่อนหวานแบบนั้น คุณหญิงชมนาดก็แสนจะโล่งอกผสมกับความสบายใจเพราะบอกว่าชนากับภิไธยคงจะก้าวเดินต่อไปด้วยกันได้ เธอเชื่อว่าผู้ชายคนนั้นเป็นคนฉลาดเธอรู้ใจเขาดีและก็ไม่เคยพูดกับชนา กลัวลูกสาวจะ “กรี๊ด” ขึ้นมา ก็ใครบ้างเล่าจะทนได้หากรู้ว่าผู้ชายเลือกตัวเพราะความเหมาะสม

บทที่37

“คุณคิดอะไรอยู่หรือคะ”

เธอเอ่ยถามหลังจากมองดูสามีอย่างพิจารณา เห็นความอึดอัดในสีหน้าในแววตาของเขาจะแจ้ง

“ตอนนี้ภิไธยเขามีผู้หญิงอยู่คนหนึ่ง”

“ฉาบฉวยมังคะ”

“ผมก็หวังให้เป็นอย่างนั้นนะ แต่ถ้าแมวรู้เข้าก็คงจะอาละวาดเปิง เพราะขึ้นชื่อว่าเป็นผู้หญิงแกหึงไปหมด”

“ใครที่ไหนคะ เด็กจากสถานบริการของคุณ