บทที่ 34

เป็นคำถามที่เกนเกดไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะถูกถาม เพราะเมื่ออาร์มเป็นแบบนั้น หัวใจของหล่อนเหมือนปิดกั้น หล่อนไม่เคยใส่ใจกับเรื่องรักๆ อีกเลย แล้วอยู่ๆ ภิไธยก็มาถามในเรื่องนี้ หญิงสาวไม่มีคำตอบให้กับเขา นอกจากมองสบตากับเขาอย่างซื่อๆ

“ผมรอคำตอบอยู่นะ”

หญิงสาวถอนใจเล็กน้อย

“ไม่รู้ซิคะ...เพราะไม

บทที่35

ภิไธยจึงได้พบกับชนาเมื่อเขามาถึง ชายหนุ่มคลี่ยิ้มอบอุ่น เขาทันสังเกตเห็นว่าชนายิ้มตอบเขาเหมือนหล่อนเป็นหุ่นยนต์ที่เคลื่อนไหวทำการต่างๆ ได้ตามการกดปุ่มของคุณหญิงชมนาด เขาทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เสียจับมือของชนาที่หล่อนยื่นส่งมาให้เอาไว้กระชับแน่นในอุ้งมือของเขา

“ไม่เจอเสียนานทีเดียว...ดูคุณซูบไปมาก

บทที่ 36

“แม่ยังไม่นอนหรือคะ”

ลองเสียงอ่อนหวานแบบนั้น คุณหญิงชมนาดก็แสนจะโล่งอกผสมกับความสบายใจเพราะบอกว่าชนากับภิไธยคงจะก้าวเดินต่อไปด้วยกันได้ เธอเชื่อว่าผู้ชายคนนั้นเป็นคนฉลาดเธอรู้ใจเขาดีและก็ไม่เคยพูดกับชนา กลัวลูกสาวจะ “กรี๊ด” ขึ้นมา ก็ใครบ้างเล่าจะทนได้หากรู้ว่าผู้ชายเลือกตัวเพราะความเหมาะสม