ตอน 33
นางรำ
บทที่33
“ไม่รู้จะตอบแทนพระคุณของคุณอย่างไร”
“ไม่ต้อง ไม่ต้องเลย...แค่จับมือเป็นเพื่อนผมก็นับว่ามากพอแล้ว...” เขาพยักหน้าไปทางระวีครั้งหนึ่งด้วยอาณัติสัญญาณที่เรียกว่ารู้กันอยู่แล้ว สักพักหนึ่งระวีก็เข็นโต๊ะเล็กๆ ออกมา บนนั้นมีของที่เกนเกดทิ้งเอาไว้เมื่อคืนที่หล่อนมาแสดงรำอวยพร หญิงสาวเบิกตากว้าง
“วิ
ตอน 34
บทที่ 34
เป็นคำถามที่เกนเกดไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะถูกถาม เพราะเมื่ออาร์มเป็นแบบนั้น หัวใจของหล่อนเหมือนปิดกั้น หล่อนไม่เคยใส่ใจกับเรื่องรักๆ อีกเลย แล้วอยู่ๆ ภิไธยก็มาถามในเรื่องนี้ หญิงสาวไม่มีคำตอบให้กับเขา นอกจากมองสบตากับเขาอย่างซื่อๆ
“ผมรอคำตอบอยู่นะ”
หญิงสาวถอนใจเล็กน้อย
“ไม่รู้ซิคะ...เพราะไม
ตอน 35
บทที่35
ภิไธยจึงได้พบกับชนาเมื่อเขามาถึง ชายหนุ่มคลี่ยิ้มอบอุ่น เขาทันสังเกตเห็นว่าชนายิ้มตอบเขาเหมือนหล่อนเป็นหุ่นยนต์ที่เคลื่อนไหวทำการต่างๆ ได้ตามการกดปุ่มของคุณหญิงชมนาด เขาทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เสียจับมือของชนาที่หล่อนยื่นส่งมาให้เอาไว้กระชับแน่นในอุ้งมือของเขา
“ไม่เจอเสียนานทีเดียว...ดูคุณซูบไปมาก