ตอน 16
นางรำ
บทที่16
“ไหนล่ะ วี...” ภิไธยกวาดตามองหาหญิงสาวเจ้าของชื่อเกนเกด เมื่อไม่เห็นเขาก็แสดงความไม่พอใจออกมาบ้างแล้วเพียงบางๆ “นายทำไม่ได้ทีเดียวหรือกะแค่ลากตัวหล่อนมา”
“ผมว่าลากกับฉุดมันก็ไม่ค่อยจะแตกต่างกันด้วยซิฮะ ผมไม่อยากจะเสี่ยงกับชื่อเสียงของคุณไธย”
“หล่อนไม่ยอมมาหรือไง”
“ก็ทำนองนั้นแหละฮะ”
“แล้วเมื
ตอน 17
บทที่17
“อาหารที่นี่รสดี”
ระวีอมยิ้ม ก้มหน้าลงเล็กน้อย เพื่อเก็บซ่อนรอยยิ้มนั่นเอาไว้ เพราะไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมภิไธยต้องรีบร้อนออกตัว สุพัตราก็ทำเช่นเดียวกันกับเขา มีแต่ชายหนุ่มฉกรรจ์อีกสองคน ที่เป็นเพื่อนพ้องในแวดวงธุรกิจของเขาซึ่งทำท่าเห็นด้วยเมื่อลองสัมผัสอาหาร
“ปกติผมไม่ค่อยจะชอบอาหารไทย พ่
ตอน 18
บทที่18
“ยังกะบ้านร้าง”
ภิไธยออกปาก แล้วสะกิดบ่าระวีเบาๆ พูดต่อด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยจะแน่ใจสักเท่าไหร่ “นายแน่ใจหรือว่าไม่ได้มาผิดบ้าน ใช่บ้านนี้แน่นะ ดูใหม่อีกทีดีกว่า มาผิดบ้านตอนป่านนี้เจ้าของบ้านอาจจะคว้าปืนมายิงเอาก็ได้ มันยามวิกาลแล้ว”
เสียงระวีหัวเราะหึๆ จนภิไธยชักมือกลับมาอย่างรวดเร็ว “นายมีเร