บทที่ 121

บทที่121

หล่อนอาจจะหักใจจากอาร์มได้ไม่ยาก เพราะอาร์มอยู่ในสภาพเช่นนี้มานานแล้ว

แต่กับภิไธย...เป็นไปไม่ได้ว่าเขากับหล่อนจะไม่ได้พบเห็นกันอีก ก็ยังต้องดำรงชีวิตกันต่อไป ยังมีโอกาสจะได้พบปะเห็นหน้ากัน แต่เขาก็จะแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่น...มีเจ้าของอย่างถูกต้อง เกนเกดสัญญากับตัวเองเอาไว้แล้วว่า

บทที่ 122

บทที่122

ระวีหันหลังให้แล้วเดินดุ่มๆ จากมา ตอนแรกที่ชนายังขบคิดไม่แตกหล่อนก็นิ่งงัน ครั้นหล่อนคิดออกหล่อนก็ส่งเสียงกรี๊ดๆ เป็นเสียงขับขานแทนดนตรีในยามดึก เสียงหล่อนดังลงมาถึงข้างล่าง ไม่อาจจะตรึงระวีเอาไว้ได้อีก เขาก้าวลงบันไดมาช้าๆ เขาอาจจะต้องลาออกแน่นอน ต่อให้ภิไธยทัดทานอย่างไร เขาก็ไม

บทที่ 123

บทที่123

คุณหญิงชมนาดเมินหน้าหนีเมื่อมองเห็นภิไธยก้าวย่างเข้ามาในเขตของศาลาที่ตั้งศพของชนาความโศกเศร้าเสียใจในการจากไปของชนาทำให้เธอเปลี่ยนเป็นความโกรธในตัวของชายหนุ่มผู้นี้เป็นยิ่งนักแม้กระทั่งหน้าของเขาเธอก็ยังไม่อยากจะเห็น

ชีวิตของชนาไร้สุขก็เพราะเขา แล้วในที่สุดชนาก็ต้องเอาชีวิตตัวเอง