บทที่119

หล่อนยังเห็นว่าเขาซูบผอมลง...ดวงหน้านั่นก็เช่นเดียวกันไม่ได้อิ่มเอิบมีราศีของเจ้าบ่าวในเวลาอันใกล้เลยเหมือนน้ำนวลจะจางหายไปจากเขา และนั่นทำให้ใจของหล่อนอ่อนลง

“ไม่เหมาะกระมังคะ”

“เราไม่ได้ทำผิดนี่ เพียงแต่พบกัน...ให้ผมได้หล่อเลี้ยงความสุขเล็กน้อยให้กับตัวเอง ชีวิตผมเหี่ยวแห้งไปหมดแล้วนะ เกน

บทที่120

“ผมจะโทร.ตามหมอเจ้าของไข้เขา” ระวีบอกแล้วก้าวออกไป สวนทางกับหมอและนางพยาบาลที่เข้ามาที่เข้ามา

เสียงเกนเกดรำพันเบาๆ เข้าหูอีก “อาทิตย์นี้ทั้งอาทิตย์ที่หมอกับพยาบาลวิ่งกันวุ่นไปหมด...”

“ทำไมผมไม่รู้ ระวีไม่ได้บอกเรื่องนี้กับผมก่อนหน้านี้เลย คุณไม่โทร.ไปบอกเหมือนกัน”

“ทำไมต้องบอกคุณล่ะคะ หรือว

บทที่121

หล่อนอาจจะหักใจจากอาร์มได้ไม่ยาก เพราะอาร์มอยู่ในสภาพเช่นนี้มานานแล้ว

แต่กับภิไธย...เป็นไปไม่ได้ว่าเขากับหล่อนจะไม่ได้พบเห็นกันอีก ก็ยังต้องดำรงชีวิตกันต่อไป ยังมีโอกาสจะได้พบปะเห็นหน้ากัน แต่เขาก็จะแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่น...มีเจ้าของอย่างถูกต้อง เกนเกดสัญญากับตัวเองเอาไว้แล้วว่าหล่อนจะไม่เ