ตอน 12
นางรำ
บทที่ 12
ก็แค่นี้...
ภิไธยพูดกับตัวเองในใจ ชนาไม่เห็นสีหน้าของเขาสีหน้าชาเย็นไม่ยินดียินร้าย แววตาว่างเปล่า ยิ่งนานวันเข้าเขายิ่งรู้ใจตัวเองประจักษ์ชัดว่าเขาไม่ได้รักชนา มันเป็นหน้าที่ของเขา เมื่ออายุมาถึงวัยที่จะมีคู่มีครอบครัว เขาก็ต้องเลือกสรรหาผู้หญิงดี ศักดิ์ตระกูลเสมอกัน ฐานะค่อนข้างดีมาเป็นแม
ตอน 13
บทที่13
เขาคร้านจะบอกว่าเขาได้เห็นแล้ว ดูดีกว่าที่คิดไว้มากเหมือนกัน เพราะคิดว่าเวลาถอดเครื่องหมดแล้วเกนเกดคงจะจืดสนิท แต่หล่อนก็ไม่ยักจะจืด
“ผมไม่ชอบสักเท่าไหร่นะ คราวหน้าอย่าส่งแบบนี้ไปให้ผมอีก”
“ถ้าเป็นคราวหน้า แมวจะติดต่อพวกเต้นระบำโชว์ให้ไปเต้นเปลื้องผ้าดีไหมล่ะคะ”
เขายังหัวเราะได้ แม้ใจจะขุ่นๆ
ตอน 14
บทที่14
เกนเกดยังหันกลับมามองอีกครั้งก่อนจะพ้นเข้ามาจากหลืบด้านข้างเวที ใจของหล่อนมีความขุ่นมัวอยู่พอประมาณ ก็ยังจำได้ว่าเขาบอกนัดหล่อนเอาไว้คืนนี้...แล้วดูเถิดเขากลับมาสำเริงสำราญอยู่ที่นี่กับผู้หญิงสาวแสนสวยคนนั้น
ชนามองหล่อนแปลกๆ ท่าทางถือตัวที่หญิงสาวแสดงออก ยังทำให้เนื้อตัวของเกนเกดร้อนผ่าวไปด้