บทที่13

เขาคร้านจะบอกว่าเขาได้เห็นแล้ว ดูดีกว่าที่คิดไว้มากเหมือนกัน เพราะคิดว่าเวลาถอดเครื่องหมดแล้วเกนเกดคงจะจืดสนิท แต่หล่อนก็ไม่ยักจะจืด

“ผมไม่ชอบสักเท่าไหร่นะ คราวหน้าอย่าส่งแบบนี้ไปให้ผมอีก”

“ถ้าเป็นคราวหน้า แมวจะติดต่อพวกเต้นระบำโชว์ให้ไปเต้นเปลื้องผ้าดีไหมล่ะคะ”

เขายังหัวเราะได้ แม้ใจจะขุ่นๆ

บทที่14

เกนเกดยังหันกลับมามองอีกครั้งก่อนจะพ้นเข้ามาจากหลืบด้านข้างเวที ใจของหล่อนมีความขุ่นมัวอยู่พอประมาณ ก็ยังจำได้ว่าเขาบอกนัดหล่อนเอาไว้คืนนี้...แล้วดูเถิดเขากลับมาสำเริงสำราญอยู่ที่นี่กับผู้หญิงสาวแสนสวยคนนั้น

ชนามองหล่อนแปลกๆ ท่าทางถือตัวที่หญิงสาวแสดงออก ยังทำให้เนื้อตัวของเกนเกดร้อนผ่าวไปด้

บทที่15

ตีสอง...ไม่ขาดไม่เกิน เมื่อระวีได้ยินเสียงรถยนต์ของภิไธยแล่นเข้ามาในบ้าน

เขายังไม่ได้กลับไปที่เรือนหลังเล็กของเขาเอง ยังนอนเขลงรอภิไธย

“นายเองรึ”

ภิไธยเคลื่อนกายเข้ามา ท่าทางอิดโรยย่ำแย่จนระวีได้แต่หัวเราะและรีบถามอย่างรู้ทัน

“โดนคุณแมวพาไปฟัดมาหรือไงฮะ คุณไธย กลับมาบ้าน ถึงดูไม่ได้แบบนี้”

ภ