บทที่ 622 หัวหน้าคางเตรียมมาฆ่าแล้ว

“อ้อ……แต่ว่าฉันชอบปูแม่น้ำของจีนนะ โดยเฉพาะวิธีการทำที่ลึกซึ้ง ถึงแม้ว่าหลายคนจะบอกว่าการกินแบบดิบๆ นั้นดูไร้อารยธรรม แต่ฉันรู้สึกว่ารสชาติมันพิเศษมากเลย”เซี่ยวลั่วหยาวเคี้ยวขาปูขน ย้อนคิดถึงความทรงจำตอนกินปู

“ถ้าเธอชอบกิน เดี๋ยวฉันจะสั่งให้คนไปทำ” แต่ว่า

บทที่ 623 แกว่งเท้าหาเสี้ยน

ครั้งนี้เขาเดินอย่างรีบเร่ง ไม่ได้พาพวกลูกน้องมาด้วยเลย และเขาก็ไม่ได้อยากให้พวกลูกน้องของเขารู้ว่าเขารีบร้อนมาถึงเวนิสเพราะผู้หญิงเพียงคนเดียว

คางจ๋ายก็รู้สึกแปลกใจ หนังเรื่องนี้เป็นโปรเจคใหญ่ไม่ใช่เหรอ อยู่ๆ มามีฉากข่มขืนได้อย่างไร มันช่างไม่มีรูปแบบและไร้ระด

บทที่ 624 อยู่ดูถ่ายหนัง

เซี่ยวลั่วยีงรู้สึกได้ถึงวิกฤต Susannaคนนี้ไม่ได้คุยอะไรกับเธอเลยตั้งแต่เข้ากองมา ทำไมจู่ๆ โผล่ออกมาได้ บอกว่ารู้จัก กลัวว่าจะเป็นลูกไม้อะไรน่ะสิ เธอยืนอยู่ข้างๆ คางจ๋าย สีหน้าเริ่มเป็นกังวลขึ้นมา

Susannaรู้จักคางจ๋ายจริงๆ ที่ไหนกัน ก็เลยลองพนันดูเท่านั้นเอง พอเธอเ