บทที่ 621 ทำอาหารให้เธอ

เซี่ยวลั่วยีงนั่งอยู่บนเตียง พยักหน้าอย่างเชื่อฟัง แก้มแดงๆ อย่าว่าแต่ว่ามันทำให้คนอื่นประทับใจมากแค่ไหนหรอก คนที่ไม่รู้ก็คงคิดว่าเธอกำลังอาย แต่ที่จริงแล้วเธอกำลังตื่นเต้นมากต่างหาก

พนักงานดูแลสคริปต์ที่อยู่ด้านข้างถึงกับต้องปาดเหงื่อ ถ่ายมาหลายปีแบบนี้ แต่พึ่งได้เ

บทที่ 622 หัวหน้าคางเตรียมมาฆ่าแล้ว

“อ้อ……แต่ว่าฉันชอบปูแม่น้ำของจีนนะ โดยเฉพาะวิธีการทำที่ลึกซึ้ง ถึงแม้ว่าหลายคนจะบอกว่าการกินแบบดิบๆ นั้นดูไร้อารยธรรม แต่ฉันรู้สึกว่ารสชาติมันพิเศษมากเลย”เซี่ยวลั่วหยาวเคี้ยวขาปูขน ย้อนคิดถึงความทรงจำตอนกินปู

“ถ้าเธอชอบกิน เดี๋ยวฉันจะสั่งให้คนไปทำ” แต่ว่า

บทที่ 623 แกว่งเท้าหาเสี้ยน

ครั้งนี้เขาเดินอย่างรีบเร่ง ไม่ได้พาพวกลูกน้องมาด้วยเลย และเขาก็ไม่ได้อยากให้พวกลูกน้องของเขารู้ว่าเขารีบร้อนมาถึงเวนิสเพราะผู้หญิงเพียงคนเดียว

คางจ๋ายก็รู้สึกแปลกใจ หนังเรื่องนี้เป็นโปรเจคใหญ่ไม่ใช่เหรอ อยู่ๆ มามีฉากข่มขืนได้อย่างไร มันช่างไม่มีรูปแบบและไร้ระด