บทที่ 619 คางจ๋ายหลงใหลเกินไปแล้ว

“ทำตัวดี ๆ หน่อยสิ ลองดูหน่อยนะ ถ้าไม่ดูละก็ ฉันจะออกไปเดินเล่นแล้วนะ”

“ออกไปงั้นเหรอ” (⊙_⊙)ตกใจจนตาโต

ไปในเวลานี้นี่นะ

เวลาแบบนี้จะบอกว่าหยุดก็หยุดเหรอ

ฮือ ๆ ๆ ถ้าอย่างนั้นเธอก็ถูกแขวนไว้กลางอากาศงั้นเหรอ กลืนไม่เข้าคายไม่ออก อึดอัดจะตายเ

บทที่ 620 แก้ไขปัญหาส่วนตัวสักหน่อย

ฉันขนาดผู้หญิงก็ยังไม่มีเลย แล้วยังจะต้องไปถามคนอื่นอีกว่าให้กำเนิดลูกชายอย่างไร

คางจ๋ายรู้สึกร้องไห้ไม่ออก แต่ก็ยังคงพูดออกมาอย่างน่าสงสารว่า “ครับ นายน้อย”

เฉียวอีฟานเอานิ้วเคาะไปมาอยู่ที่ด้ามจับ ส่วนอีกมือหนึ่งถือถ้วยชาขึ้นมาลูบไล้ไปมาที่ริมฝีปาก

บทที่ 621 ทำอาหารให้เธอ

เซี่ยวลั่วยีงนั่งอยู่บนเตียง พยักหน้าอย่างเชื่อฟัง แก้มแดงๆ อย่าว่าแต่ว่ามันทำให้คนอื่นประทับใจมากแค่ไหนหรอก คนที่ไม่รู้ก็คงคิดว่าเธอกำลังอาย แต่ที่จริงแล้วเธอกำลังตื่นเต้นมากต่างหาก

พนักงานดูแลสคริปต์ที่อยู่ด้านข้างถึงกับต้องปาดเหงื่อ ถ่ายมาหลายปีแบบนี้ แต่พึ่งได้เ