บทที่ 617 งานแต่งงานในศตวรรษ

เฉียวอีฟานที่อยู่ทางด้านนั้นเดินเข้ามาหาเซี่ยวลั่วหยาว ได้พยักหน้าให้กับหลานซีเวยและป๋านซาลี่ก่อน แล้วพูดกับป๋านซาลี่ว่า “โอเฉินล่ะ เป็นเพราะว่าเขาจะรอมาพร้อมกับคุณไม่ใช่เหรอ เลยทำให้ล่าช้ามาหนึ่งวันไม่ใช่เหรอ คุณก็มาแล้ว แต่ทำไมฉันถึงไม่เห็นเขาล่ะ”

ป๋านซาลี่พูด

บทที่ 618 สองคนที่รักกัน

ป๋านซาลี่สะบัดมือออก คิดที่จะสะบัดหลิวโอเฉินที่จับมือของเธอออกอยู่ตลอดเวลา หลิวโอเฉินยิ้มหน้าแดง แต่ก็ไม่ปล่อยมือ ทำเสียงทุ้มต่ำ พูดออกมาว่า “ไม่ปล่อย ข้างล่างของฉันรู้สึกไม่สบายนิดหน่อย พวกเราไปดูกันที่โรงแรมนะ”

ตึง...ใบหน้าของป๋านซาลี่แดงขึ้นมา

เจ้าหนุ่มน้อย

บทที่ 619 คางจ๋ายหลงใหลเกินไปแล้ว

“ทำตัวดี ๆ หน่อยสิ ลองดูหน่อยนะ ถ้าไม่ดูละก็ ฉันจะออกไปเดินเล่นแล้วนะ”

“ออกไปงั้นเหรอ” (⊙_⊙)ตกใจจนตาโต

ไปในเวลานี้นี่นะ

เวลาแบบนี้จะบอกว่าหยุดก็หยุดเหรอ

ฮือ ๆ ๆ ถ้าอย่างนั้นเธอก็ถูกแขวนไว้กลางอากาศงั้นเหรอ กลืนไม่เข้าคายไม่ออก อึดอัดจะตายเ