บทที่ 605 จอมยุทธ์รองเซี่ยวก็หยาบคายด้วย

เซี่ยวลั่วอยาวอยู่ในอ้อมแขนของเฉียวอีฟาน ทั้งสองคนเล่นเกมด้วยกัน

เซี่ยวลั่วหยาวมักจะเล่นเกมได้ดีกว่าเฉียวอีฟานเสมอ เซี่ยวลั่วหยาวในที่สุดก็พบสถานที่ที่ดีกว่าคนอื่นๆ เอนตัวไปมาด้วยความสุข หน้าแดงด้วยรอยยิ้ม

เฉียวอีฟานเป็นหมาป่าที่มืดมนที่สุด แนะ

บทที่ 606 ออกจากโรงพยาบาล

นิ้วมือกำลังจะจิ้มหน้าผากเซี่ยวลั่วยีง คางจ๋ายก็เพิ่งพบว่ายัยตัวดีที่อยู่ข้างๆผล็อยหลับไปแล้ว

เอ่อ(⊙o⊙)…

เธอ เธอง่วงขนาดนี้เลยเหรอ

ขึ้นรถมาไม่กี่วิก็หลับแล้วเหรอ

คางจ๋ายมองไปที่ถุงใต้ตาของเธอ อดไม่ได้ที่จะรู้สึกปวดใจ ยืดแขนออกไปโน้มเธอลงมานอนในอ้อ

บทที่ 607 คิดไม่ถึงว่าเป็นคุณหรอกเหรอ

ฮือออๆๆ ทำไมพอพบกับเซี่ยวลั่วยีงแล้วเขาถึงได้โชคร้ายแบบนี้นะ

คางจ๋ายลุกขี้นอย่างหงุดหงิด มองไปที่เตียงก่อนจะนิ่งอึ้ง

ยัยตัวดีนี่...ทำไมร่างกายท่อนบนของเธอถึง...ถอดหมดแบบนี้!

เมื่อจ้องเข้าไป ก็เห็นหิมะขาวโพลน!

แน่นอนว่ายังมีจุดเล็กๆสีชม