บทที่ 596 ลืมเขาไม่ลง

เดิมทีเถียนเจียเห้อจะต้องนอนโรงพยาบาลอีกสองสามวัน แต่ก็เป็นเพราะคำสั่งของหลานซีเวย เถียนเจียเห้อก็ดึงเอาสายน้ำเกลือออกแล้วออกมาทันที ทางด้านหลังก็มีหมอและพยาบาลสิบกว่าคนวิ่งไล่ตามมาอย่างไม่คิดชีวิต

หลานซีเวยมองดู เซี่ยวลั่วหยาวนี่ก็อารมณ์ดีมากเลยไม่ใช่เหรอ สามารถหัวเร

บทที่ 597 ในใจของเธอยังมีเขาอยู่

เธอรีบสูดลมหายใจลึก ๆ เข้าไปอยู่หลายเฮือก อดกลั้นน้ำตาเอาไว้

ไม่สามารถที่จะน้ำตาร่วงได้เด็ดขาด

หลิวโอเฉินเม้มปาก ถอนลมหายใจ “ลั่วหยาว ฉันคิดว่าคุณเป็นผู้หญิงที่จิตใจดีและอ่อนโยนมากคนหนึ่ง ก็ถือว่าช่วยพวกเราหน่อยนะ ไปเยี่ยมเฉียวอีฟานกับพวกเราหน่อย ได้ไห

บทที่ 598 ฉันไม่สนใจเขาได้ที่ไหนกัน

หลิวโอเฉินส่งสายตาเป็นนัย ๆ ให้กับเล๋ยเซียวเค่อ เล๋ยเซียวเค่อก็เข้าใจในทันที เลยตบไปที่ไหล่ของหลิวโอเฉิน แกล้งพูดอย่างเสียใจว่า “ช่างมันเถอะ โอเฉิน ดูแล้ว ในช่วงเวลาสำคัญ ความเห็นอกเห็นใจของพี่น้องก็ยังคงมีมากกว่าผู้หญิง อีฟานแทบไม่ไหวแล้ว พวกเราทั้งสองคนอย่ามา