บทที่ 568 นายก็คือหลิวคนเลวทรามต่ำช้าคนหนึ่ง

หลิวโอเฉินกลัวความเงียบที่เกิดขึ้นเมื่อไม่มีคนแสดงความคิดเห็นของพี่ห้า จึงได้ชี้ไปที่ผู้หญิงคนหนึ่งอย่างเรื่อยเปื่อยพร้อมพูด “เธอคนนั้น มาที่ฉันตรงนี้เถอะ”

หลิวโอเฉินตัดสินใจพูดคุยกับเด็กผู้หญิงคนนี้เรื่องภูมิลำเนาของเธอ พูดคุยเรื่องประวัติการเติ

บทที่ 569 คือฉันที่ใจร้ายจริงๆ

เซี่ยวลั่วหยาวที่เดิมทีหลบอยู่ด้านหลังประตูห้องนอนเมื่อได้ยินหลานซีเวยให้โม่ชิงหยางขึ้นมาด้านบน เธอก็ตกใจจนช่วงเวลาสั้นๆก็ได้วิ่งเพ่นพ่านออกไป จากนั้นก็ได้หอบ “ไม่ อย่าขึ้นมาชั้นบน ฉัน ฉันออกมาแล้ว”

หลานซีเวยกับโม่ชิงหยางได้เงยหน้าขึ้นมาพร้อมกัน มองการหัวเราะโ

บทที่ 570 ทุกคนมีหน้าที่ต่อความลำบากยากแค้นของโรงเรียม

ใจของเขาได้แข็งทื่อ ดูดเธออย่างลึกซึ้งไปแล้วครู่หนึ่ง ทันทีทันใดก็ได้ถอยออกมาแล้ว

เขาไม่อยากให้เธอได้รับความบาดเจ็บ ยิ่งไม่อยากที่จะบีบบังคับเธอ

เมื่อกี้คือเขาระงับอารมณ์ไว้ไม่อยู่แล้ว

“ขอโทษ เซี่ยวลั่วหยาว......ฉันมีการควบค