บทที่ 567 หลังจากบรรลุเป้าหมายก็เตะคนที่ช่วยเหลือออกไป

ฟังจนถึงท้ายสุด รอยยิ้มอ่อนๆก็ได้แขวนอยู่ตรงมุมปากของเขาแล้ว ใบหน้าที่งดงามทำให้คนหลงใหลเหมือนกับมีความสุขสบายอารมณ์

“ฮ่าๆๆ......เดิมทีก็คือแบบนี้เหรอ! คนหนุ่มอย่างนายก็ยังมีประโยชน์อยู่หน่อย ก็ไม่ใช่ว่าคือไม่มีอะไรดีไปทั้งหมด มา เหล้าว

บทที่ 568 นายก็คือหลิวคนเลวทรามต่ำช้าคนหนึ่ง

หลิวโอเฉินกลัวความเงียบที่เกิดขึ้นเมื่อไม่มีคนแสดงความคิดเห็นของพี่ห้า จึงได้ชี้ไปที่ผู้หญิงคนหนึ่งอย่างเรื่อยเปื่อยพร้อมพูด “เธอคนนั้น มาที่ฉันตรงนี้เถอะ”

หลิวโอเฉินตัดสินใจพูดคุยกับเด็กผู้หญิงคนนี้เรื่องภูมิลำเนาของเธอ พูดคุยเรื่องประวัติการเติ

บทที่ 569 คือฉันที่ใจร้ายจริงๆ

เซี่ยวลั่วหยาวที่เดิมทีหลบอยู่ด้านหลังประตูห้องนอนเมื่อได้ยินหลานซีเวยให้โม่ชิงหยางขึ้นมาด้านบน เธอก็ตกใจจนช่วงเวลาสั้นๆก็ได้วิ่งเพ่นพ่านออกไป จากนั้นก็ได้หอบ “ไม่ อย่าขึ้นมาชั้นบน ฉัน ฉันออกมาแล้ว”

หลานซีเวยกับโม่ชิงหยางได้เงยหน้าขึ้นมาพร้อมกัน มองการหัวเราะโ