บทที่ 565 พวกเราเลิกกันแล้ว

สายตาของเฉียวอีฟานเหมือนกับสุนัขป่าสีแดง ก็ได้จ้องมองเซี่ยวลั่วหยาวแบบนั้นอย่างแน่นหนา มือที่จับพวงมาลัยรถก็ยิ่งจับยิ่งแน่น

จนถึงเซี่ยวลั่วหยาวได้บิดแล้วบิดอีกลงรถ ใจของเฉียวอีฟานนั้นถึงได้ “ปัง!” เสียงหนึ่ง ปริแตกหักเป็นเสี้ยวแล้ว

ความเจ็บส่วนนั้น มีเพียงต

บทที่ 566 เพื่อนพูดความในใจกัน

พี่ห้าที่มีอารมณ์อ่อนไหว ก็รู้สึกได้ตั้งนานแล้ว วันนี้อารมณ์ของนายน้อยเฉียวอีฟานไม่ค่อยดี ตอนที่ได้พบกับสิ่งประเภทนี้ เขายังมีจิตใจที่ยุ่งเหยิงผสมปนเปไปกับอะไร พี่ห้าได้รินเหล้าแก้วหนึ่งให้กับเฉียวอีฟานด้วยตัวเองพร้อมพูด: “นายน้อยเฉียวอีฟาน คุณอยู่ที่นี่เที่ยวเล่นไป

บทที่ 567 หลังจากบรรลุเป้าหมายก็เตะคนที่ช่วยเหลือออกไป

ฟังจนถึงท้ายสุด รอยยิ้มอ่อนๆก็ได้แขวนอยู่ตรงมุมปากของเขาแล้ว ใบหน้าที่งดงามทำให้คนหลงใหลเหมือนกับมีความสุขสบายอารมณ์

“ฮ่าๆๆ......เดิมทีก็คือแบบนี้เหรอ! คนหนุ่มอย่างนายก็ยังมีประโยชน์อยู่หน่อย ก็ไม่ใช่ว่าคือไม่มีอะไรดีไปทั้งหมด มา เหล้าว