บทที่ 521 ฉันไม่ได้ตั้งใจ

เซี่ยวลั่วหยาวถือกางเกงชุดนอนขึ้นมาด้วยความมึนงงสับสน แล้วก็เดินกลับไปทางเดิม กระโดดขึ้นรถ แล้วก็นอนต่อ

ตอนนี้ หล่อนก็กวาดสายตามองไปยังข้างในด้วยความสะลึมสะลือ

(⊙_⊙)

เอ๊ะ นั่นคืออะไร

เซี่ยวลั่วหยาวกะพริบตาอยู่หลายครั้ง พิงที่ผนัง เดินก้าวเท้าเข้

บทที่ 522 ทำไมถึงใส่เสื้อของฉัน

เซี่ยวลั่วหยาวนอนคว่ำตัวลงอยู่บนตัวของเฉียวอีฟาน เหลือกตากลมโตด้วยความตกใจกลัว กรงเล็บน้อยๆ ของหล่อนจับอยู่ที่ขอบของอ่างอาบน้ำ คิดอยากที่จะปีนออกไป

เฉียวอีฟานเจตนาที่จะกอดเซี่ยวลั่วหยาวหลวมลงหน่อย เซี่ยวลั่วหยาวคิดว่ามีโอกาสที่จะหนีออกไปได้แล้ว จึงรีบลุกตัวขึ

บทที่ 523 พวกเราต่างคนต่างนอน

ก็ยังดี ก็ยังดี ถือได้ว่าหล่อนติดกระดุมครบทุกเม็ดแล้ว หลังจากนั้นเซี่ยวลั่วหยาวก็หันกลับมาอย่างตัวแข็งทื่อ มองไปที่เฉียวอีฟาน บนใบหน้าแสร้งทำเป็นหัวเราะออกมา แล้วพูดว่า

“ฮา ฮา ฉัน ชุดนอนของฉันเปียกไปหมดเลย เลยยืมเสื้อของคุณมาใส่เป็นชุดหน่อยสักหน่อย...”

*