บทที่ 520 แกไม่มีสิทธิ์มาขอร้องฉัน

ผู้หญิงของฉัน-เฉียวอีฟานเกือบถูกแกทำให้ตายแล้ว หล่อนล่องลอยอยู่ในทะเลน้ำแข็งคนเดียว หล่อนแช่อยู่ในน้ำทะเลที่หนาวเหน็บ ไม่มีใครสามารถช่วยหล่อนได้

คุณก็เห็นไม่ใช่หรอ มีฉลามจำนวนนับไม่ถ้วนว่ายวนไปมารอบๆตัวหล่อน สูดดมกลิ่นกายของหล่อน ครุ่นคิดว่าวินาทีไหนจะฉีกเ

บทที่ 521 ฉันไม่ได้ตั้งใจ

เซี่ยวลั่วหยาวถือกางเกงชุดนอนขึ้นมาด้วยความมึนงงสับสน แล้วก็เดินกลับไปทางเดิม กระโดดขึ้นรถ แล้วก็นอนต่อ

ตอนนี้ หล่อนก็กวาดสายตามองไปยังข้างในด้วยความสะลึมสะลือ

(⊙_⊙)

เอ๊ะ นั่นคืออะไร

เซี่ยวลั่วหยาวกะพริบตาอยู่หลายครั้ง พิงที่ผนัง เดินก้าวเท้าเข้

บทที่ 522 ทำไมถึงใส่เสื้อของฉัน

เซี่ยวลั่วหยาวนอนคว่ำตัวลงอยู่บนตัวของเฉียวอีฟาน เหลือกตากลมโตด้วยความตกใจกลัว กรงเล็บน้อยๆ ของหล่อนจับอยู่ที่ขอบของอ่างอาบน้ำ คิดอยากที่จะปีนออกไป

เฉียวอีฟานเจตนาที่จะกอดเซี่ยวลั่วหยาวหลวมลงหน่อย เซี่ยวลั่วหยาวคิดว่ามีโอกาสที่จะหนีออกไปได้แล้ว จึงรีบลุกตัวขึ