ตอน 517
ประธานที่ป่าเถื่อน
บทที่ 517 เราคอยดูกันต่อไป
แกทำให้ฉันผิดหวัง!ฉันลงแรงกับเจิงหู่ถาง(แก๊งมาเฟีย)กับนินจาชุดแดงมาหลายสิบปี แต่กลับมาพ่ายแพ้ให้แก่ไอ้ลูกทรพีคนนี้!
ฉันเสียใจที่เลี้ยงดูแกจนเติบโต!”
ถึงแม้ว่าเฉียวอีฟานจะเกิดอาการตาแดงจากความเศร้าเสียใจ แต่กลับมีความมุ่งมั่นและโหดเหี้ยมมากกว่าเดิม
“ใช
ตอน 518
บทที่ 518 เย็นชาไร้เยื่อใย
ปลายฤดูใบไม้ร่วง หากสายฝนโปรยปรายลงมา คงทำให้รู้สึกหนาวเย็นนิดๆ
"ฉันจะเอายาห่อนี้แอบใส่ให้เขากินได้ยังไงนะ?"
นี่เป็นเรื่องที่น่าปวดหัวที่สุด
เฉียวอีฟานเป็นคนที่ระวังตัวมาก ทุกเรื่องที่เขาลงมือทำหาข้อบกพร่องไม่ได้เลย ถ้าต้องการวางยาเขา มันเป็นเรื่องที่ล
ตอน 519
บทที่ 519 ไต่สวนด้วยตนเอง
“อ้อ ไม่ไต่สวนแล้ว...”
คางจ๋ายพึมพำ
ไม่ไต่สวนแล้ว? ก็ปล่อยให้ไอ้เวรคนนั้นลอยนวลไปงั้นหรอ?
หรือว่ายิงมันทิ้งให้ตายไป?
***
เฉียวอีฟานหรี่ตาลงดังพญาเหยี่ยว นัยน์ตากลับไม่เคยปรากฏสายตาแปลกประหลาดแบบนี้มาก่อน แต่กลับพูดด้วยน้ำเสียงปกติ: