บทที่ 487 หนามในใจที่เจ็บปวด

“อ๋า อ๋า อ๋า อ๋า อ๋า! โทรศัพท์ของฉันไม่มีแบตเลยสักนิด!ทำยังไงกันล่ะ!”

เซี่ยวลั่วหยาวมีสีหน้าที่เหี่ยวเฉา โมโหจนร้องตะโกนเสียงดัง

กรอบแว่นตาสีดำที่มีใบหน้าใหญ่เหมือนกับขนมเปี๊ยะนั้นก็ได้ทะลวงเข้ามา ตาเล็กๆที่เหมือนกับถั่วดำของเธอได้จ้องมองไปรอบๆจากนั้นก็ถา

บทที่ 488 ผู้ชายสี่คนที่น่าสงสัย

พวกเขาล้วนมีสายตาที่เฉียบคม ช่วงเวลาของการสนใจหรือไม่สนใจ สายตาก็ได้กระจายออกไปอยู่ที่บนตัวของเซี่ยวลั่วหยาว

“ฉันดูยังไงวันนี้ผู้หญิงคนนั้นก็ไม่มีชีวิตชีวาอะไร? ป่วยแล้วใช่ไหมนะ?”

เจ้าหนุ่มคนหนึ่งด้านหนึ่งกำลังเดินไปบนเกาะร้าง อีกด้านหนึ่งก็ได้ถามคนที่

บทที่ 489 ปากกระบอกปืนเล็งเป้าเข้าไปที่เธอแล้ว

ในที่สุดก็ได้ไปถึงต้นไม้นั้นตรงนั้นที่เมื่อกี้พวกเราได้พูดแล้ว เซี่ยวลั่วหยาวตกใจจนริมฝีปากล้วนขาวซีดไปหมดแล้ว

เฉียวอีฟานหลอกลวงอะไรเธอ เฉียวอีฟานกับผู้หญิงคนอื่นหมั้นหมายแล้วอะไร เรื่องอะไรพวกนี้ในเวลานี้ล้วนได้กลายเป็นเมฆลอยแล้ว เธอก็ได้ถูก “