ตอน 472
ประธานที่ป่าเถื่อน
บทที่ 472 นายไปเถอะ
ทั่วร่างร้อนผ่าวไปหมด ยังคงหลงเหลืออุณหภูมิของเขาอยู่
บ้าที่สุด ทำเอาเธอจิตใจไม่อยู่ที่กับข้าวที่กำลังทำเลย ใส่เครื่องปรุงผิดไปหมด
เฉียวอีฟานทำตัวเหมือนพ่อบ้านดีเด่น หยิบมีดและสวมผ้ากันเปื้อน แล้วหั่นผักฉับฉับอยู่ตรงนั้น ราวกับการจูบอันดูดดื่มเมื่อครู่ของทั้งคู่เป็
ตอน 473
บทที่ 473 ฉันไม่ต้องการคำปลอบโยน
หลานซีเวยยังคงกอดแขนของเถียนเจียเห้อ แววตาเฉื่อยชา น้ำเสียงล่องลอย
“ฉันรู้สึกว่าฉันกำลังจะตาย.... หน้าฉันเจ็บมาก แต่ใจฉันเจ็บยิ่งกว่า นายเห็นไหม มีมีดปักลงในใจฉันอีกแล้ว เจ็บจังเลย.....”
เถียนเจียเห้อเหลือบมองผู้หญิงที่เกาะอยู่บนตัวเขา แล้วถอนหายใจ “ทั
ตอน 474
บทที่ 474 รับปาก
เฉียวอีฟานแอบขำพึมพำในลำคอ
“อ๋อ ไม่อยากอาบเหรอ เธอฟุบอยู่แบบนี้.....เป็นการบอกฉันเป็นนัยๆหรือเปล่า ว่าเธออยากจะได้อีกหลายร้อยรอบ หืม?”
พรืบ!
เซี่ยวลั่วหยาวกระโดดลงจากเตียงทันที
(⊙_⊙)
โอ้โห เธอไม่สามารถจะมีรอบต่ออะไรได้อีกแล้ว ถ้ายังมีรอบต่ออีก เธอคงต