บทที่ 447 ยาลูกกลมสีขาว

เสียหน้าเลยจริง!

กินของจนสะอึกออกมา อีกทั้งยังต่อหน้าหนุ่มหล่อแบบนี้...ช่างขายหน้าพอแล้ว

เฉียวอีฟานดึงมือเซี่ยวลั่วหยาวไปข้างหนึ่ง พูดเย็นๆ

“ต่อไปก็พักกับผมแล้ว หลังกินข้าวเสร็จทุกคืนจะพาเธอไปวิ่งเช้าๆ หุ่นเธอแย่ไปหน่อย กะบังลมทำงานได้ไม่ค่อยดีเลย ”

บทที่ 448 ปฏิเสธอย่างไม่ลังเล

“ฉันไม่อยากกินแล้ว นายกินเถอะ” เซี่ยวลั่วหยาวกำลังเล่นอย่างมัน ไม่อยากหยุดเล่นหรอก เลยตอบกลับไปคลุมเครือ

เฉียวอีฟานแย่งมือถือจากเซี่ยวลั่วหยาวไปทันที แล้วโยกขึ้นสูงๆ

เซี่ยวลั่วหยาวรีบจนลุกตัวขึ้นมา ร้องไว้ “ให้ฉันนะ คือมาให้ฉันนะ! กำลังจะผ่านด่านแล้ว หยุด

บทที่ 449 คิดถึงจนเกิดผลกระทบ

หม่าเหวินข่ายตัดสินใจขี้โกงแล้ว ดึงมือจากเซี่ยวลั่วหยาวจากข้างๆ แขนมาทันที แล้วเอามือกุมไว้ในมือเขา

เซี่ยวลั่วหยาวทปากละมุด อดจะบ่นขึ้นมาไม่ได้

“รุ่นพี่..จับมือผู้หญิงคนหนึ่ง มันทำให้เธอติดใจขนาดนี้เลยเหรอ?”

หม่าเหวินข่ายเกือบเป็นลมไปเลย

ได้โ