บทที่ 168 วางใจได้เธอไม่ต้องควักเงินเลย 2

(⊙_⊙) ? เซี่ยวลั่วหยาวตาโตอ้าปากค้าง

นัยน์ตาสีดำขลับกลมโต แวววับเป็นประกาย ราวกับไข่มุกดำ

“คุณพูดจริงเหรอ? ได้ไปดูงานและเที่ยวที่ต่างประเทศ แถมยังมีเบี้ยเลี้ยงค่าเดินทางด้วย? บนโลกใบนี้มีของดีขนาดนี้เลยเหรอเนี้ย? ”

เฉียวอีฟานพูดในใจ โลกน

บทที่169 คุณโกรธซะแล้ว

อา…..ภายในห้องโถงใหญ่เงียบสงัดลงทันใด ผ่านไปครู่หนึ่ง ก็เต็มไปด้วยเสียงร้องระงมอย่างเสียใจ

เซี่ยวลั่วหยาวนั่งอยู่บนรถยนต์ของเฉียวอีฟาน รถยนต์ขับเคลื่อนไปเรื่อยๆ จนกระทั่งรถหยุดที่จอดรถ เฉียวอีฟานมองเซี่ยวลั่วหยาวที่นั่งตรงที่นั่งข้างคนขับ ยัยบ๊องนี้ ทำไมถึงนั่งตรงนั้

บทที่170 คุณโกรธซะแล้ว 2

เซี่ยวลั่วหยาวยังคงคิดอยู่ในหัว: แก้มของหมอนี่...ทำไมถึงเกลี้ยงเกลาได้ขนาดนี้นะ?”

อื้อ เหมือนกับเยลลี่เลย ลื่นๆ นุ่มๆ …..

ไม่ได้พูดโม้นะ มันลื่นมากเลยอ่ะ

แนบอยู่กับริมฝีปากของเธอ รู้สึกเย็นๆ เล็กน้อย ช่างอ่อนนุ่มบางเบา

เหมือนเยลลี่ที่ราคาสูงลิ่ว…