ตอน 168
ประธานที่ป่าเถื่อน
บทที่ 168 วางใจได้เธอไม่ต้องควักเงินเลย 2
(⊙_⊙) ? เซี่ยวลั่วหยาวตาโตอ้าปากค้าง
นัยน์ตาสีดำขลับกลมโต แวววับเป็นประกาย ราวกับไข่มุกดำ
“คุณพูดจริงเหรอ? ได้ไปดูงานและเที่ยวที่ต่างประเทศ แถมยังมีเบี้ยเลี้ยงค่าเดินทางด้วย? บนโลกใบนี้มีของดีขนาดนี้เลยเหรอเนี้ย? ”
เฉียวอีฟานพูดในใจ โลกน
ตอน 169
บทที่169 คุณโกรธซะแล้ว
อา…..ภายในห้องโถงใหญ่เงียบสงัดลงทันใด ผ่านไปครู่หนึ่ง ก็เต็มไปด้วยเสียงร้องระงมอย่างเสียใจ
เซี่ยวลั่วหยาวนั่งอยู่บนรถยนต์ของเฉียวอีฟาน รถยนต์ขับเคลื่อนไปเรื่อยๆ จนกระทั่งรถหยุดที่จอดรถ เฉียวอีฟานมองเซี่ยวลั่วหยาวที่นั่งตรงที่นั่งข้างคนขับ ยัยบ๊องนี้ ทำไมถึงนั่งตรงนั้
ตอน 170
บทที่170 คุณโกรธซะแล้ว 2
เซี่ยวลั่วหยาวยังคงคิดอยู่ในหัว: แก้มของหมอนี่...ทำไมถึงเกลี้ยงเกลาได้ขนาดนี้นะ?”
อื้อ เหมือนกับเยลลี่เลย ลื่นๆ นุ่มๆ …..
ไม่ได้พูดโม้นะ มันลื่นมากเลยอ่ะ
แนบอยู่กับริมฝีปากของเธอ รู้สึกเย็นๆ เล็กน้อย ช่างอ่อนนุ่มบางเบา
เหมือนเยลลี่ที่ราคาสูงลิ่ว…