บทที่ 167 วางใจได้เธอไม่ต้องควักเงินเลย

ก่อนจะเบิกตาโต จ้องเฉียวอีฟานที่อยู่ตรงหน้า

แล้วพูดขึ้น “ฮัลโหล ฉันกินอิ่มแล้ว คุณตั้งใจฟังฉันพูดให้ดีนะ ฮัลโหลลลล! ”

ครั้งนี้ เฉียวอีฟานเหลือบตามองขึ้น

มองเธออย่างกึ่งยิ้มกึ่งไม่ยิ้ม รู้สึกพึงพอใจกับความเจริญอาหารถึงขนาดนี้ของเธอ

ร

บทที่ 168 วางใจได้เธอไม่ต้องควักเงินเลย 2

(⊙_⊙) ? เซี่ยวลั่วหยาวตาโตอ้าปากค้าง

นัยน์ตาสีดำขลับกลมโต แวววับเป็นประกาย ราวกับไข่มุกดำ

“คุณพูดจริงเหรอ? ได้ไปดูงานและเที่ยวที่ต่างประเทศ แถมยังมีเบี้ยเลี้ยงค่าเดินทางด้วย? บนโลกใบนี้มีของดีขนาดนี้เลยเหรอเนี้ย? ”

เฉียวอีฟานพูดในใจ โลกน

บทที่169 คุณโกรธซะแล้ว

อา…..ภายในห้องโถงใหญ่เงียบสงัดลงทันใด ผ่านไปครู่หนึ่ง ก็เต็มไปด้วยเสียงร้องระงมอย่างเสียใจ

เซี่ยวลั่วหยาวนั่งอยู่บนรถยนต์ของเฉียวอีฟาน รถยนต์ขับเคลื่อนไปเรื่อยๆ จนกระทั่งรถหยุดที่จอดรถ เฉียวอีฟานมองเซี่ยวลั่วหยาวที่นั่งตรงที่นั่งข้างคนขับ ยัยบ๊องนี้ ทำไมถึงนั่งตรงนั้