บทที่435

เมื่อเข้าไปในคฤหาสน์ หซิวหชูเฉียวก็ลากโล่เฟยเอ๋อไปถามเรื่องเหซิงโม่กับซือจิ้งสวน

ลู่ยู่ทำอะไรไม่ได้ เลยได้แต่ลากซูซีมู่ไปยังห้องหนังสือ

“มีเรื่องอะไรเหรอ?” ซูซีมู่ขมวดคิ้วถาม

ลู่ยู่ไม่เปลืองน้ำลาย รีบถามสิ่งที่เขาสงสัยออกไปตรง ๆ “ซูซีมู่ ผู้หญิงคนนั้นยุแยงเฟยเอ๋อ ทำให้เฟยเอ๋อรังเกียจเขา นาย

บทที่436

โทรศัพท์ของเหซิงโม่มาพร้อมกับลมวูบหนึ่ง ลอยเฉียดหูของซือจิ้งสวนไป กระแทกเข้ากับหน้าต่างที่อยู่ด้านหลังของเธอ

หลังจากที่มีเสียง “เพล้ง” ดังขึ้น เศษกระจกหน้าต่างก็ร่วงหล่นลงบนพื้นดังเพล้งพล้าง

ซือจิ้งสวนคิดไม่ถึงเลยว่าเหซิงโม่จะใช้โทรศัพท์ทุบเธอ ทำให้เธอตกใจจนขาอ่อน เกือบล้มลงไปกับพื้น

เธอไม่

บทที่437

ซือจิ้งสวนรู้สึกคลื่นไส้และอึดอัดใจ

ตอนแรก เธอยังไม่ได้สังเกตอะไร

แต่วันนั้นที่ทานข้าวกับพวกโล่เฟยเอ๋อ เธอก็อาเจียนอย่างรุนแรง จนทำให้โรคหอบหืดกำเริบ

โล่เฟยเอ๋อและหซิวหชูเฉียวเห็นท่าไม่ดี เลยเอ่ยถาม “จิ้งสวน เธอเป็นอะไรหรือเปล่า? โรคหืดหอบกำเริบเหรอ?”

“อืม……” ซือจิ้งสวนตอบอย่างหอบ ๆ

โล่เฟยเ