บทที่434

หลังจากที่ซือจิ้งสวนฟื้นขึ้นมา โล่เฟยเอ๋อก็รีบเข้าไปในห้องผู้ป่วยเพื่อดูอาการเธอทันที

เห็นซือจิ้งสวนหน้าซีดนอนอยู่บนเตียง โล่เฟยเอ๋อก็ขมวดคิ้วแล้วเอ่ยถาม “เธอเป็นยังไงบ้าง? ดีขึ้นแล้วหรือยัง?”

“ขอบคุณคุณนายที่ช่วยชีวิตไว้ ฉันไม่เป็นไรแล้วค่ะ” ซือจิ้งสวนตอบไปพลาง ทำไม้ทำมือให้โล่เฟยเอ๋อนั่งไ

บทที่435

เมื่อเข้าไปในคฤหาสน์ หซิวหชูเฉียวก็ลากโล่เฟยเอ๋อไปถามเรื่องเหซิงโม่กับซือจิ้งสวน

ลู่ยู่ทำอะไรไม่ได้ เลยได้แต่ลากซูซีมู่ไปยังห้องหนังสือ

“มีเรื่องอะไรเหรอ?” ซูซีมู่ขมวดคิ้วถาม

ลู่ยู่ไม่เปลืองน้ำลาย รีบถามสิ่งที่เขาสงสัยออกไปตรง ๆ “ซูซีมู่ ผู้หญิงคนนั้นยุแยงเฟยเอ๋อ ทำให้เฟยเอ๋อรังเกียจเขา นาย

บทที่436

โทรศัพท์ของเหซิงโม่มาพร้อมกับลมวูบหนึ่ง ลอยเฉียดหูของซือจิ้งสวนไป กระแทกเข้ากับหน้าต่างที่อยู่ด้านหลังของเธอ

หลังจากที่มีเสียง “เพล้ง” ดังขึ้น เศษกระจกหน้าต่างก็ร่วงหล่นลงบนพื้นดังเพล้งพล้าง

ซือจิ้งสวนคิดไม่ถึงเลยว่าเหซิงโม่จะใช้โทรศัพท์ทุบเธอ ทำให้เธอตกใจจนขาอ่อน เกือบล้มลงไปกับพื้น

เธอไม่