บทที่264

ไม่นานนักซูซีมู่ก็ยกน้ำกลับมาที่ห้องหนังสือ แต่ทว่าหลังจากโล่เฟยเอ๋อดื่มน้ำเสร็จ กลับไม่ได้ออกไป เพียงแค่ลุกจากเก้าอี้ทำงาน ย้ายไปนั่งที่โซฟา

ตอนแรก ซูซีมู่คิดว่าโล่เฟยเอ๋อจะนั่งสักพักแล้วกลับห้องไปนอน เขาเลยไม่ได้สนใจเธอ หยิบเอาเอกสารฉบับนั้นที่เขาอ่านได้เพียงครึ่งหนึ่งมาอ่านต่อ

แต่ปรากฏว่

บทที่265

หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จแล้ว โล่เฟยเอ๋อก็พูดกับซูซีมู่เรื่องที่จะพาหซิวหชูเฉียวไปอ่าวโป๋ไห่

“เมื่อคืนฉันโทรหาเฉียวเฉียวแล้ว เธอยินดีที่จะไปอ่าวโป๋ไห่”

ซูซีมู่พยักหน้าแล้ว อืม มาคำหนึ่ง จากนั้นก็ถามว่า “ตอนนี้เพื่อนเธอยังอยู่ที่โรงพยาบาลเหรอ?”

“ใช่สิ ทำไมเหรอ?” โล่เฟยเอ๋อถาม

“ไม่ใช่เรื่องใหญ

บทที่266

ในเวลานี้ ต่างคนก็ต่างเงียบ

เป็นเพราะเมื่อกี้โล่เฟยเอ๋อเผลอพูดผิดไป ส่วนซูซีมู่นั้นไม่อยากพูดอะไร

เมื่อเช็ดผมให้โล่เฟยเอ๋อจนแห้งแล้ว ซูซีมู่ก็ไม่พูดอะไรสักคำแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

โล่เฟยเอ๋อจ้องไปที่ประตูห้องน้ำอยู่สักครู่ จากนั้นก็วางหวีในมือลงบนโต๊ะเครื่องแป้ง แล้วก็ขึ้นบนเตียง

แต่เธอกลับน