บทที่265

หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จแล้ว โล่เฟยเอ๋อก็พูดกับซูซีมู่เรื่องที่จะพาหซิวหชูเฉียวไปอ่าวโป๋ไห่

“เมื่อคืนฉันโทรหาเฉียวเฉียวแล้ว เธอยินดีที่จะไปอ่าวโป๋ไห่”

ซูซีมู่พยักหน้าแล้ว อืม มาคำหนึ่ง จากนั้นก็ถามว่า “ตอนนี้เพื่อนเธอยังอยู่ที่โรงพยาบาลเหรอ?”

“ใช่สิ ทำไมเหรอ?” โล่เฟยเอ๋อถาม

“ไม่ใช่เรื่องใหญ

บทที่266

ในเวลานี้ ต่างคนก็ต่างเงียบ

เป็นเพราะเมื่อกี้โล่เฟยเอ๋อเผลอพูดผิดไป ส่วนซูซีมู่นั้นไม่อยากพูดอะไร

เมื่อเช็ดผมให้โล่เฟยเอ๋อจนแห้งแล้ว ซูซีมู่ก็ไม่พูดอะไรสักคำแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

โล่เฟยเอ๋อจ้องไปที่ประตูห้องน้ำอยู่สักครู่ จากนั้นก็วางหวีในมือลงบนโต๊ะเครื่องแป้ง แล้วก็ขึ้นบนเตียง

แต่เธอกลับน

บทที่267

หลังทานอาหารเช้าเสร็จ หซิวหชูเฉียวก็กลับไปนอนต่อที่ห้อง

โล่เฟยเอ๋อนั่งพิงอยู่ที่โซฟา เล่นโทรศัพท์

ไม่นาน ซูซีมู่กับโจวเฉิงก็เดินลงมาจากชั้นบนด้วยกัน เมื่อเห็นโล่เฟยเอ๋อนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่บนโซฟา ซูซีมู่ก็พูดกับโจวเฉิงหนึ่งประโยค จากนั้นก็เดินเข้าไปหาโล่เฟยเอ๋อ

“ทำไมนั่งอยู่ที่นี่คนเดียว? คุ