บทที่188

หลังจากที่ออกมาจากวิลล่าบ้านโล่ โล่เฟยเอ๋อก็รู้สึกโล่งใจ เธอหันหน้าไปทางพระอาทิตย์​ หยดน้ำตาของเธอไหลลงมาตรงหางตา

ตอนที่ซูซีมู่หันไป ก็พบกับน้ำตาของเธอพอดี เขากะพริบตา​เล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไรออกไป แสร้งทำเหมือนไม่เห็นอะไรแล้วเดินไปเปิดประตูฝั่งข้างคนขับ “ขึ้นรถเถอะ”

“อืม โอเค”โล่เฟยเอ๋อรีบยก

บทที่189

เธอไม่ได้เข้าห้องทำงานของซูซีมู่เพียงครั้งเดียว และไม่ได้เห็นภาพที่เขาตรวจเอกสารแค่ครั้งเดียว ทว่าเธอไม่เคยรู้หรือเห็นเวลาที่ซูซีมู่เผชิญ​หน้าต่อลูกน้องเลย

โดยปกติจะสูงศักดิ์​ เย่อหยิ่ง สงบ และทำให้ผู้คนรู้สึกว่าเขาแตกต่างจากคนอื่นอย่างสิ้นเชิง​ ซูซีมู่ในตอนนี้ ตั้งใจและมุ่งมั่นในการทำงาน ม

บทที่190

อาหารค่ำเอร็ดอร่อยมาก โล่เฟยเอ๋อชอบใจที่สุด

“กินอิ่มจังเลย……เรอ!……”โล่เฟยเอ๋อกินอิ่มมากจนเรอออกมา

ซูซีมู่อมยิ้ม จากนั้นก็ยืนขึ้นมา “ไปย่อยอาหารที่ดาดฟ้ากันดีไหม？”

“ดีค่ะ”โล่เฟยเอ๋อพยักหน้าตอบโดยไม่คิดอะไรเลย

ซูซีมู่นำโล่เฟยเอ๋อออกจากร้านอาหาร จากนั้นได้เดินผ่านห้องโถงหลักและระเบียงที่ยาวเหย