บทที่ 169

บทที่169

เรือนหลิงรู้จักโจวเฉิน เมื่อเห็นโจวเฉินมาหาโล่เฟยเอ๋อเดิมก็รู้สึกคาดไม่ถึง ตอนนี้ยังได้ยินโจวเฉินเรียกโล่เฟยเอ๋อว่า ‘คุณนาย’ ทำให้เรือนหลิงอึ้งไป

“เฟยเอ๋อ เธอ…”

“เรือนหลิง ฉัน…” โล่เฟยเอ๋อยังไม่ทันจะพูดจนจบ เรือนหลิงก็รีบพูดขึ้นก่อน “เธอไม่ต้องอธิบายกับฉัน ฉันรู้ คนอย่างฉัน ไม่คู

บทที่ 170

บทที่170

รอจนตอนที่โล่เฟยเอ๋อออกมา ในมือมีผ้าขนหนูเพิ่มขึ้นมาหนึ่งผืน

โล่เฟยเอ๋อใช้ผ้าขนหนูเช็ดหน้าเช็ดมือให้ซูซีมู่ หลังจากที่เช็ดเสร็จ เพื่อให้ซูซีมู่ได้นอนหลับสบาย เธอเอื้อมมือไปช่วยถอดแจ็คเก็ตออกให้เขา

ส่วนกางเกง โล่เฟยเอ๋อไม่ได้คิดที่จะช่วยซูซีมู่ถอดอยู่แล้ว แต่เพื่อที่จะทำให้ซูซีมู่

บทที่ 171

บทที่171

หลังจากที่ได้ยินเสียง โล่เฟยเอ๋อก็รีบหันกลับไปมอง เห็นซูซีมู่ใส่ชุดคลุมอาบน้ำเดินออกมาจากห้องน้ำ ใบหน้าละเอียดอ่อนแดงอย่างกับโดนน้ำร้อนลวกมาก็ไม่ปาน บนผมยังคงมีหยดน้ำหยดติ๋งๆ หยดน้ำค่อยๆไหลลงมาตามผม ผ่านคางได้รูป ก่อนจะไหลลงมาที่คอเรียวระหง แล้วก็หายไปที่ช่องว่างระหว่างเสื้อคลุมอ