บทที่187

ทุกคนหันกลับไปมอง ก็เห็นออร่าความหล่อของซูซีมู่ที่ยืนอยู่ตรงประตู แสงแดดส่องลงมากระทบตัวของเขา ทำให้เกิดสีสันมากมาย

เขาอยู่เมืองหลวงไม่ใช่หรอ? มาที่นี่ได้อย่างไร?

โล่เฟยเอ๋อมองดูซูซีมู่ที่ยืนอยู่ตรงประตูแล้วหัวใจของเธอก็สั่นเล็กน้อย

เพราะการมาถึงที่ไม่คาดคิดของเขา

ยิ่งไปกว่านั้นคือเขาได้เห็

บทที่188

หลังจากที่ออกมาจากวิลล่าบ้านโล่ โล่เฟยเอ๋อก็รู้สึกโล่งใจ เธอหันหน้าไปทางพระอาทิตย์​ หยดน้ำตาของเธอไหลลงมาตรงหางตา

ตอนที่ซูซีมู่หันไป ก็พบกับน้ำตาของเธอพอดี เขากะพริบตา​เล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไรออกไป แสร้งทำเหมือนไม่เห็นอะไรแล้วเดินไปเปิดประตูฝั่งข้างคนขับ “ขึ้นรถเถอะ”

“อืม โอเค”โล่เฟยเอ๋อรีบยก

บทที่189

เธอไม่ได้เข้าห้องทำงานของซูซีมู่เพียงครั้งเดียว และไม่ได้เห็นภาพที่เขาตรวจเอกสารแค่ครั้งเดียว ทว่าเธอไม่เคยรู้หรือเห็นเวลาที่ซูซีมู่เผชิญ​หน้าต่อลูกน้องเลย

โดยปกติจะสูงศักดิ์​ เย่อหยิ่ง สงบ และทำให้ผู้คนรู้สึกว่าเขาแตกต่างจากคนอื่นอย่างสิ้นเชิง​ ซูซีมู่ในตอนนี้ ตั้งใจและมุ่งมั่นในการทำงาน ม