บทที่189

เธอไม่ได้เข้าห้องทำงานของซูซีมู่เพียงครั้งเดียว และไม่ได้เห็นภาพที่เขาตรวจเอกสารแค่ครั้งเดียว ทว่าเธอไม่เคยรู้หรือเห็นเวลาที่ซูซีมู่เผชิญ​หน้าต่อลูกน้องเลย

โดยปกติจะสูงศักดิ์​ เย่อหยิ่ง สงบ และทำให้ผู้คนรู้สึกว่าเขาแตกต่างจากคนอื่นอย่างสิ้นเชิง​ ซูซีมู่ในตอนนี้ ตั้งใจและมุ่งมั่นในการทำงาน ม

บทที่190

อาหารค่ำเอร็ดอร่อยมาก โล่เฟยเอ๋อชอบใจที่สุด

“กินอิ่มจังเลย……เรอ!……”โล่เฟยเอ๋อกินอิ่มมากจนเรอออกมา

ซูซีมู่อมยิ้ม จากนั้นก็ยืนขึ้นมา “ไปย่อยอาหารที่ดาดฟ้ากันดีไหม？”

“ดีค่ะ”โล่เฟยเอ๋อพยักหน้าตอบโดยไม่คิดอะไรเลย

ซูซีมู่นำโล่เฟยเอ๋อออกจากร้านอาหาร จากนั้นได้เดินผ่านห้องโถงหลักและระเบียงที่ยาวเหย

บทที่191

“อืม……”ตอบด้วยเสียงเบาๆ ซูซีมู่ลืมตาขึ้น

ดวงตาของเขาเรียบเฉย ลุ่มลึกราวกับแม่น้ำที่ลึกจนไม่เห็นพื้น ไม่เหมือนกับคนที่ถูกปลุกให้ตื่นแล้วเกิดความตกใจและมีท่าทีมองด้วยสายตามั่วๆเลย

โล่เฟยเอ๋อหยุดชะงัก จากนั้นก็กล่าวว่า“คือฉัน……เห็นคุณหลับที่โซฟาจึงได้ปลุกคุณให้ตื่นค่ะ”

ซูซีมู่ตอบหนึ่งคำว่า “อื