บทที่180

เนื่องจากซูซีมู่จัดแจงทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ดังนั้น คืนวันนั้นโจวเฉิงก็ไปที่ห้องพักในโรงแรมของโล่เฟยเอ๋ออีกครั้ง ซึ่งรอบนี้โล่เฟยเอ๋ออยู่ในห้อง

คุณนาย ตอนเย็นคุณออกไปข้างนอกมาหรอครับ?” โจวเฉิงเพ่งมองเฟยเอ๋อที่มีสีหน้าที่ดูไม่จืด พลางถามเธอ

แววตาของโล่เฟยเอ๋อเป็นประกาย จากนั้นก็ถามเขากลับ “อ

บทที่181

เช้าของวันถัดมา ในตอนที่โล่เฟยเอ๋อตื่น ซูซีมู่ก็ลุกนั่งเรียบร้อยแล้ว

โล่เฟยเอ๋อขมวดคิ้ว และเดินไปหาเขา “ทำไมคุณไม่เรียกฉัน แถมยังลุกขึ้นนั่งด้วยตัวเองอีก?”

“ผมไม่เป็นไร” ซูซีมู่ตอบอย่างเย็นชา

โล่เฟยเอ๋อไม่พูดอะไร เธอจ้องซูซีมู่แวบเดียวก็หันตัวและเดินเข้าไปในห้องน้ำ

แม้โล่เฟยเอ๋อจะไม่ได้พูดอ

บทที่182

ที่โล่เฟยเอ๋อพูดว่า จะลงไปซื้อของ ที่จริงแล้วก็แค่หาข้ออ้าง เพื่อหนีออกจากห้องนั้น

เมื่อเธอออกมาจากตึกคนไข้ เธอก็เดินเล่นอยู่ในสวนดอกไม้ที่อยู่ใต้ตึกอย่างไร้ซึ่งจุดหมายปลายทาง

เวลานี้เป็นช่วงที่หนาวที่สุด นอกจากสวนดอกไม้จะมีเพียงลมหนาว ก็ไม่มีอะไรเลย เนื่องจากโล่เฟยเอ๋อออกมาอย่างเร่งรีบ ดัง