บทที่171

หลังจากที่ได้ยินเสียง โล่เฟยเอ๋อก็รีบหันกลับไปมอง เห็นซูซีมู่ใส่ชุดคลุมอาบน้ำเดินออกมาจากห้องน้ำ ใบหน้าละเอียดอ่อนแดงอย่างกับโดนน้ำร้อนลวกมาก็ไม่ปาน บนผมยังคงมีหยดน้ำหยดติ๋งๆ หยดน้ำค่อยๆไหลลงมาตามผม ผ่านคางได้รูป ก่อนจะไหลลงมาที่คอเรียวระหง แล้วก็หายไปที่ช่องว่างระหว่างเสื้อคลุมอาบน้ำที่ถูก

บทที่172

ระหว่างที่ลิฟต์เคลื่อนตัวลง สายตาของซูซีมู่จับจ้องอยู่ที่ข้างหน้าตลอด ไม่หันไปมองโล่เฟยเอ๋อเลยสักเล็กน้อย

ส่วนโล่เฟยเอ๋อ เพราะมัวแต่คิดถึงเรื่องถุงช้อปปิ้ง ก็เลยไม่ได้รับรู้ถึงความผิดปกติของเขา

จนมาถึงข้างล่าง ณ ลานจอดรถของโรงแรม โล่เฟยเอ๋อเห็นโจวเฉิงที่ยืนอยู่ข้างๆรถ ก็รีบเดินเข้าไปทักทาย

บทที่173

โล่เฟยเอ๋อถูกปลุกให้ตื่น จากเสียงประกาศของแอร์โฮสเตสบนเครื่อง

“ท่านผู้โดยสารคะ ขณะนี้เรากำลังลดระดับลงสู่ท่าอากาศยาน กรุณานั่งประจำที่ รัดเข็มขัดอยู่กับที่นั่ง……”

ขนตาแพยาวของโล่เฟยเอ๋อสั่นเล็กน้อย ก่อนจะลืมตาขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาผิดมนุษย์มนาของซูซีมู่ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอ

ซูซีมู่คาดไม่ถึงว่าโล