บทที่170

รอจนตอนที่โล่เฟยเอ๋อออกมา ในมือมีผ้าขนหนูเพิ่มขึ้นมาหนึ่งผืน

โล่เฟยเอ๋อใช้ผ้าขนหนูเช็ดหน้าเช็ดมือให้ซูซีมู่ หลังจากที่เช็ดเสร็จ เพื่อให้ซูซีมู่ได้นอนหลับสบาย เธอเอื้อมมือไปช่วยถอดแจ็คเก็ตออกให้เขา

ส่วนกางเกง โล่เฟยเอ๋อไม่ได้คิดที่จะช่วยซูซีมู่ถอดอยู่แล้ว แต่เพื่อที่จะทำให้ซูซีมู่รู้สึกสบายเ

บทที่171

หลังจากที่ได้ยินเสียง โล่เฟยเอ๋อก็รีบหันกลับไปมอง เห็นซูซีมู่ใส่ชุดคลุมอาบน้ำเดินออกมาจากห้องน้ำ ใบหน้าละเอียดอ่อนแดงอย่างกับโดนน้ำร้อนลวกมาก็ไม่ปาน บนผมยังคงมีหยดน้ำหยดติ๋งๆ หยดน้ำค่อยๆไหลลงมาตามผม ผ่านคางได้รูป ก่อนจะไหลลงมาที่คอเรียวระหง แล้วก็หายไปที่ช่องว่างระหว่างเสื้อคลุมอาบน้ำที่ถูก

บทที่172

ระหว่างที่ลิฟต์เคลื่อนตัวลง สายตาของซูซีมู่จับจ้องอยู่ที่ข้างหน้าตลอด ไม่หันไปมองโล่เฟยเอ๋อเลยสักเล็กน้อย

ส่วนโล่เฟยเอ๋อ เพราะมัวแต่คิดถึงเรื่องถุงช้อปปิ้ง ก็เลยไม่ได้รับรู้ถึงความผิดปกติของเขา

จนมาถึงข้างล่าง ณ ลานจอดรถของโรงแรม โล่เฟยเอ๋อเห็นโจวเฉิงที่ยืนอยู่ข้างๆรถ ก็รีบเดินเข้าไปทักทาย