บทที่ 147

บทที่147

พอรู้สึกตัวขึ้น ท้องฟ้าข้างนอกก็สว่างแล้ว ซูซีมู่แตะที่โทรศัพท์ หรี่ตามองดูเวลา เป็นเวลา 6 โมงเช้า เขามีประชุมตอน 7.30น และเขาต้องเป็นประธาน เขาต้องไปถึงบริษัทเร็วกว่านี้

ซูซีมู่เปิดผ้าห่มออกลงจากเตียงเข้าห้องน้ำชะล้าง จากนั้นเปิดตู้หยิบสูทสีดำออกมา ผูกเนคไทไป พลางเดินไปทางประตูห

บทที่ 148

แอบเป็นห่วง

หลังจากที่โล่เฟยเอ๋อออกมาออกมาจากห้องทำงานของโจวหยุน ก็ตรงกลับไปยังห้องทำงานของตัวเองทันทีรีบลงมือออกแบบ

แน่นอนโจวหยุนมอบหมายงานให้เธอมากขนาดนี้ ต่อให้รีบเร่งยังไงเธอก็คงทำให้เสร็จวันนี้ไม่ได้หรอก

ดังนั้นเมื่อถึงเวลาเลิกงาน โล่เฟยเอ๋อก็ลุกขึ้นเก็บข้าวของเตรียมกลับบ้าน

เธอไม่ล

บทที่ 148

บทที่148

เมื่อใกล้ถึงเวลาเลิกงาน ซูซีมู่เปิดประชุมเร่งด่วน เมื่อจบการประชุมจึงเดินกลับเข้าห้องทำงาน ก็เป็นเวลาเกือบหกโมงแล้ว

เขาเอนหลังพิงเก้าอี้ทำงานอย่างเหนื่อยล้า นวดบริเวณหัวคิ้วที่ปวด

ถึงแม้จะถึงเวลาเลิกงานแล้ว เขากลับไม่ได้คิดที่จะลุกขึ้นกลับบ้าน

เพราะเขารู้ว่าโล่เฟยเอ๋อไม่อยากเห็นห