บทที่ 148

แอบเป็นห่วง

หลังจากที่โล่เฟยเอ๋อออกมาออกมาจากห้องทำงานของโจวหยุน ก็ตรงกลับไปยังห้องทำงานของตัวเองทันทีรีบลงมือออกแบบ

แน่นอนโจวหยุนมอบหมายงานให้เธอมากขนาดนี้ ต่อให้รีบเร่งยังไงเธอก็คงทำให้เสร็จวันนี้ไม่ได้หรอก

ดังนั้นเมื่อถึงเวลาเลิกงาน โล่เฟยเอ๋อก็ลุกขึ้นเก็บข้าวของเตรียมกลับบ้าน

เธอไม่ล

บทที่ 148

บทที่148

เมื่อใกล้ถึงเวลาเลิกงาน ซูซีมู่เปิดประชุมเร่งด่วน เมื่อจบการประชุมจึงเดินกลับเข้าห้องทำงาน ก็เป็นเวลาเกือบหกโมงแล้ว

เขาเอนหลังพิงเก้าอี้ทำงานอย่างเหนื่อยล้า นวดบริเวณหัวคิ้วที่ปวด

ถึงแม้จะถึงเวลาเลิกงานแล้ว เขากลับไม่ได้คิดที่จะลุกขึ้นกลับบ้าน

เพราะเขารู้ว่าโล่เฟยเอ๋อไม่อยากเห็นห

บทที่ 149

บทที่149

สิบนาทีหลังจากนั้น โจวเฉิงก็กลับมา “ประทานซูรับเงินมาแล้วครับ”

ซูซีมู่ตอบ ‘อืม’ เรียบ ๆ คำหนึ่ง หลังจากนั้นก็พุ่งไปที่ชายอ้วนเตี้ย: “ไปนับเงิน”

พอชายอ้วนเตี้ยได้ยินคำพูดของซูซีมู่ ก็สั่นสะท้านไปทั่วร่าง “อย่าเสแสร้งเลย นายสามารถนำเงินมากมายขนาดนั้นออกมาได้?”

ซูซีมู่ไม่พูดอะไร เพี