บทที่14

วันนี้ซูซีมู่ ยุ่งมาก ในตอนเช้าก็ประชุมผ่านวีดีโอหลายครั้ง

ในช่วงบ่ายก็ต้องไปต้อนรับลูกค้าคนสำคัญ หลังจากนั้นก็มีการประชุมกัน

ตอนที่เขาออกมาจากห้องประชุมก็ปาเข้าไปสองทุ่มครึ่งแล้ว เขานวดขมับที่ปวด ทันใดนั้นก็นึกขึ้นได้ว่ามีนัดทานข้าวเย็นกับ โล่เฟยเอ๋อ

โจวเฉิงกำลังถือเอกสาร ระหว่างทางเดินตามซ

บทที่15

ด้านหน้าเคาน์เตอร์ พนักงานบริการถามด้วยรอยยิ้มว่า “คุณผู้หญิง มีอะไรให้ช่วยไหมคะ?”

“เก็บเงินห้อง121 ค่ะ” โล่เฟยเอ๋อตอบด้วยรอยยิ้ม

พนักงานบริการพยักหน้า ปลายนิ้วกดสองสามทีบนแป้นพิมพ์เพื่อพิมพ์ใบเรียกเก็บเงิน แล้วส่งไปให้ โล่เฟยเอ๋อ “ทั้งหมดเป็นหนึ่งหมื่นหกพันหยวนค่ะ”

แม่เจ้า! กับข้าวไม่กี่อย่

บทที่16

โล่เฟยเอ๋อ ไม่รู้เลยสักนิดว่า ซูซีมู่กำลังยึดครองโรงแรมเมืองA

หลังจากเธออาบน้ำเสร็จ ก็นอนลงบนเตียง นอนไม่หลับเป็นเวลานาน

นึกถึงแต่สายตาของซูซีมู่ตอนที่มองเงินสดและบัตรเครดิตบนมือของเธอ เธอก็รู้สึกแย่ จมูกก็ปวดหนึบไปหมด

ทำไมต้องรู้สึกแย่ด้วย? เธออย่าลืมนะ ว่าปฏิกิริยาที่เขาตอบสนมองมาเป็นเรื่อ