บทที่13

ตอนที่โล่เฟยเอ๋อโทรศัพท์หาซูซีมู่ ซูซีมู่ยังอยู่ระหว่างทางกำลังไปบริษัท

เห็นหมายเลขแปลกๆบนโทรศัพท์ เขายกคิ้วขึ้น แล้วกดรับ แต่ไม่ได้เปิดปากพูด

ประมาณสามสี่วินาที เสียงของโล่เฟยเอ๋อก็ส่งเสียงมา “สวัสดีค่ะ ประธานซู ฉันโล่เฟยเอ๋อนะคะ”

ได้ยินเสียงของโล่เฟยเอ๋อ ปฏิกิริยาแรกของซูซีมู่คือการกวาดสาย

บทที่14

วันนี้ซูซีมู่ ยุ่งมาก ในตอนเช้าก็ประชุมผ่านวีดีโอหลายครั้ง

ในช่วงบ่ายก็ต้องไปต้อนรับลูกค้าคนสำคัญ หลังจากนั้นก็มีการประชุมกัน

ตอนที่เขาออกมาจากห้องประชุมก็ปาเข้าไปสองทุ่มครึ่งแล้ว เขานวดขมับที่ปวด ทันใดนั้นก็นึกขึ้นได้ว่ามีนัดทานข้าวเย็นกับ โล่เฟยเอ๋อ

โจวเฉิงกำลังถือเอกสาร ระหว่างทางเดินตามซ

บทที่15

ด้านหน้าเคาน์เตอร์ พนักงานบริการถามด้วยรอยยิ้มว่า “คุณผู้หญิง มีอะไรให้ช่วยไหมคะ?”

“เก็บเงินห้อง121 ค่ะ” โล่เฟยเอ๋อตอบด้วยรอยยิ้ม

พนักงานบริการพยักหน้า ปลายนิ้วกดสองสามทีบนแป้นพิมพ์เพื่อพิมพ์ใบเรียกเก็บเงิน แล้วส่งไปให้ โล่เฟยเอ๋อ “ทั้งหมดเป็นหนึ่งหมื่นหกพันหยวนค่ะ”

แม่เจ้า! กับข้าวไม่กี่อย่