บทที่12

โล่เฟยเอ๋อมาทำงานในวันถัดไป ก็จำขึ้นมาได้ว่าเธอลืมถุงไว้บนรถของซูซีมู่

“ฉันลืมถุงไว้ได้ยังไงเนี่ย” โล่เฟยเอ๋อตบหน้าผากตัวเองอย่างโมโห

หซิวหชูเฉียว มองเธออย่างประหลาดแล้วถามว่า “มีอะไรเหรอ?”

“ฉันลืมภาพออกแบบที่ต้องส่งให้หัวหน้าทีมวันนี้ไว้บนรถ” โล่เฟยเอ๋อคิดอยากจะร้องไห้ต่อ

“ลืมไว้บนรถแท็กซี่

บทที่13

ตอนที่โล่เฟยเอ๋อโทรศัพท์หาซูซีมู่ ซูซีมู่ยังอยู่ระหว่างทางกำลังไปบริษัท

เห็นหมายเลขแปลกๆบนโทรศัพท์ เขายกคิ้วขึ้น แล้วกดรับ แต่ไม่ได้เปิดปากพูด

ประมาณสามสี่วินาที เสียงของโล่เฟยเอ๋อก็ส่งเสียงมา “สวัสดีค่ะ ประธานซู ฉันโล่เฟยเอ๋อนะคะ”

ได้ยินเสียงของโล่เฟยเอ๋อ ปฏิกิริยาแรกของซูซีมู่คือการกวาดสาย

บทที่14

วันนี้ซูซีมู่ ยุ่งมาก ในตอนเช้าก็ประชุมผ่านวีดีโอหลายครั้ง

ในช่วงบ่ายก็ต้องไปต้อนรับลูกค้าคนสำคัญ หลังจากนั้นก็มีการประชุมกัน

ตอนที่เขาออกมาจากห้องประชุมก็ปาเข้าไปสองทุ่มครึ่งแล้ว เขานวดขมับที่ปวด ทันใดนั้นก็นึกขึ้นได้ว่ามีนัดทานข้าวเย็นกับ โล่เฟยเอ๋อ

โจวเฉิงกำลังถือเอกสาร ระหว่างทางเดินตามซ