ตอน 47
The-Rtask_ider-สิงห์นักบิด-พิชิตใจ-นายหน้าหวาน
บทที่ 47
ผมอุ้มคนหลับพามาถึงห้องนอนใหญ่ของเรา พยายามวางน้องก๊อปลงบนเตียงอย่างเบามือ จากนั้นไม่รอช้ารีบวิ่งเข้าห้องน้ำหยิบผ้าผืนน้อยและกะละมังใบเล็กเปิดน้ำใส่ เดินกลับมาที่เตียงนั่งลงข้างตัวคนหลับนำผ้าชุบน้ำบิดหมาดๆ เช็ดหน้าเช็ดตัวให้เขาก็ยังไม่มีทีท่าจะได้สติ หลังจากทำการเช็ดตัวให้คนหลับเสร็จเรียบร
ตอน 48
บทที่ 48
ผมนั่งฟังด้วยความทึ่งกับสิ่งที่มี๊เล่าแล้วจู่ๆ น้ำตาก็ค่อยๆ ไหลอย่างคนรู้สึกผิด ผมเสียใจและโกรธตัวเองมาก พยายามนั่งคิดทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดทำให้ผมรู้สึกไม่ดีต่อตัวเองมากขึ้น จึงรีบลุกขึ้นวิ่งไปชั้นบนบนขณะที่น้ำตายังรินไหลไม่หยุด
ผมทำอะไรลงไป ผมทำกับคนที่รักผมที่สุดได้ยังไง ด้ว
ตอน 49
บทที่ 49
"เมื่อเป็นความต้องการของคุณ เรื่องนี้จะถูกปิดเป็นความลับตลอดไปครับ" หลังจากนั้นผมก็เข้าไปในห้องผ่าตัดเตรียมพร้อมร่างกายเพื่อการผ่าตัดปลูกถ่ายปอดต่อไป
เวลาผ่านไปเกือบ 3 ชั่วโมง การผ่าตัดยังไม่เสร็จ ฉันเพิ่งฟื้นจากการเป็นลมเลยไม่รู้ว่าใครเป็นคนบริจาคปอดให้แก่ลูกชายของฉัน เมฆเองเห็นหมอบอกว่า