บทที่ 29

"ไม่เอาละไม่พูดด้วยแล้ว เอะอะก็จะให้สวยอย่างเดียวเลย ก๊อปหิวจะแย่อยู่แล้วมีไรกินบ้าง?" ผมรีบเปลี่ยนเรื่องเมื่อพบว่าคนตัวใหญ่ยังไม่ยอมเลิกรา พี่เขายิ้มเจ้าเล่ห์ใส่ผมในกระจกก็ทำให้ผมอดยิ้มตามไม่ได้

"ป้ะๆ พี่ไม่แกล้งละไปกินข้าวกัน พี่ทำอาหารไว้เยอะแยะเลย"

ผมหูผึ่งทันทีเมื่อได้ยินว่าพี่เขาทำอ

บทที่ 30

"พวกมรึงอย่าเจือกนะ...ขึ้นรถ"

มันตะโกนสั่งนักเรียนชายบางคนที่กำลังจะหาทางมาช่วยผม กลับถูกมันพูดสกัดไว้ก่อน จากนั้นมันก็หันหน้ามาสั่งผมให้ขึ้นมอเตอร์ไซค์ของมันพร้อมส่งกุญแจให้

"มรึงจะพากรูไปไหน?" ผมถามมันอย่างสงสัย

"กรูก็จะพามรึงไปเป็นของกรูตลอดการด้วยการยัดเหยียดความเป็นผัวให้มรึงไง ไอ้ก๊

บทที่ 31

มันตะโกนลั่นห้องเดินโทงๆ เข้าห้องน้ำไปโดยไม่ปิดประตู หลังจากนั้นผมก็ได้ยินเสียงเปิดน้ำเคล้าเสียงแหกปากร้องเพลงโหวกเหวกอย่างมีความสุข ทำไมมันดูมีความสุขจังวะ แต่มรึงรู้มั๊ยว่ามรึงกำลังจะพรากความสุขไปจากกรูตลอดกาล สาธุขอให้มีคนมาช่วยกรูได้ทันเถอะ ไม่อย่างนั้นกูต้องตายทั้งเป็นรอบที่ 2 กับคนที