บทที่92ได้รับความช่วยเหลือ

ด้านในของสวนกว้างมีโต๊ะหินศิลาวางอยู่ด้านข้างสุดด้านซ้ายของโต๊ะหินศิลามีชั้นวางกระถางดอกไม้สีม่วงวางอยู่หากว่าด้านล่างไม่มีสตรีสวมชุดขาวถูกมัดพันธนาการไว้ที่นี่คงสวยสดงดงามดั่งสรวงสวรรค์เป็นแน่

“หวินหลานเจ้าทายสิว่าเขาจะหาเจ้าเจอไหม?”น้ำเสียงของเวินอ๋องเคลือบแฝงไ

บทที่93แผลธนู

โล่หวินหลานต้องตรวจสอบดูบาดแผลของฉินหยิ่นก่อนอันดับแรกทำความสะอาดรอบๆบาดแผลขั้นตอนพวกนี้นางคุ้นชินจนไม่ต้องพูดอะไรแล้ว

ฉินหยิ่นหลับตาแน่นบนหน้ามีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาเต็มไปหมดปากซีดเผือดแห้งลอกเป็นแผ่นบางๆใบหน้าเกรงจนเป็นสีเขียวม่วงโล่หวินหลานเห็นเขาที่กระทั่งสลบยังคงมีท่าทีเจ็

บทที่94พลุไฟ

โล่หวินหลานเงยหน้าขึ้นมองสีหน้าเขาส่งสายตาเห็นด้วยในนัย

ในมือยังคงยุ่งวนอยู่กลับการใส่ยาชาฉินหยิ่นก็ไม่ได้รู้สึกเจ็บแสบอะไรจ้องมองโล่หวินหลานแน่นบนหน้ายังมีความรู้สึกชื่นชม

“พระชายาท่านช่างดีเหลือเกินท่านอ๋องก็จะไม่เจ็บปวดอีกต่อไป”ฉินหยิ่นยิ้มเผยให้เห็นเขี้ยวเสือขาวๆทั้ง