บทที่91ฆาตกรรม

�นหมิงอ๋องต่างสนุกสนานครื้นเครงลวดลายการตัดกระดาษถูกตัดเป็นดอกไม้สีสันต่างๆแขวนอยู่บนห้องของโม่ฉีหมิงในห้องถูกห้อมล้อมด้วยผ้าที่ผูกเป็นดอกไม้สีแดงทั่วห้องด้านนอกเต็มไปด้วยความหนาวเย็นแต่เข้าใกล้ห้องนี้กลับทำให้รู้สึกอบอุ่นอย่างน่าแปลกใจ

“แม่หญิงเย่หวินโคมสองอันนี้จะให้แขวนที่หน้

บทที่92ได้รับความช่วยเหลือ

ด้านในของสวนกว้างมีโต๊ะหินศิลาวางอยู่ด้านข้างสุดด้านซ้ายของโต๊ะหินศิลามีชั้นวางกระถางดอกไม้สีม่วงวางอยู่หากว่าด้านล่างไม่มีสตรีสวมชุดขาวถูกมัดพันธนาการไว้ที่นี่คงสวยสดงดงามดั่งสรวงสวรรค์เป็นแน่

“หวินหลานเจ้าทายสิว่าเขาจะหาเจ้าเจอไหม?”น้ำเสียงของเวินอ๋องเคลือบแฝงไ

บทที่93แผลธนู

โล่หวินหลานต้องตรวจสอบดูบาดแผลของฉินหยิ่นก่อนอันดับแรกทำความสะอาดรอบๆบาดแผลขั้นตอนพวกนี้นางคุ้นชินจนไม่ต้องพูดอะไรแล้ว

ฉินหยิ่นหลับตาแน่นบนหน้ามีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาเต็มไปหมดปากซีดเผือดแห้งลอกเป็นแผ่นบางๆใบหน้าเกรงจนเป็นสีเขียวม่วงโล่หวินหลานเห็นเขาที่กระทั่งสลบยังคงมีท่าทีเจ็