บทที่71ช่วยชีวิตคน

ในค่ำคืนที่เงียบเหงากลับมีแต่เสียงกรีดร้องแทรกเข้ามาเสียงดังบทที่ทั้งสองหันหน้าเข้าหาสบตากันจู่ๆม่านของรถม้าก็ถูกเปิดขึ้นเหมือนพวกเขากำลังมองหน้าบางอย่างอย่างตื่นเต้นพอเจอโล่หวินหลานแล้วรู้สึกหายขวัญ“พระชายา......”

เสียงที่ดังขึ้นคล้ายคลึงกับเสียงของโล่หวินหลานมากจนทำให้

บทที่72อยู่ต่อ

“ไม่ใช่อะไรก็คุกเข่าลงลุกขึ้นมาก่อนค่อยพูด”โล่หวินหลานเหมือนจะทนไม่ไหว

นางหนักเหมือนก้อนหินลากให้ลุกขึ้นยังไงก็ลากไม่ขึ้น

หรูซูสะอึ้กและพูดขึ้น“หากพระชายาไม่ให้ข้าน้อยอยู่ที่นี่ข้าน้อยจะคุกเข่าไว้อย่างนี้ไม่ลุกขึ้นไปไหน”

นี่มันเกิดอะไรขึ้น?

โล่หวินหลานปริตา

บทที่73กลอุบาย

เย่ฮองเฮาพูดอ้อมๆ

เหมือนวลีที่กล่าวไว้ว่าสนมมีลูกไว้เพื่อสร้างความมั่นคงให้ตัวเองสตรีผู้หนึ่งมีโชคลาภแค่ไหนขึ้นอยู่กับบุตรทำการใหญ่แค่ไหน?และพระโอรสทั้งสองของต้วนกุ้ยเฟยคนหนึ่งอยู่ภายใต้การเลี้ยงดูของเย่ฮองเฮาที่ไม่สามารถมีบุตรได้ส่วนอีกคนก็พึ่งกลับจากเยี่ยนเมินยศและตำแหน่งย