บทที่72อยู่ต่อ

“ไม่ใช่อะไรก็คุกเข่าลงลุกขึ้นมาก่อนค่อยพูด”โล่หวินหลานเหมือนจะทนไม่ไหว

นางหนักเหมือนก้อนหินลากให้ลุกขึ้นยังไงก็ลากไม่ขึ้น

หรูซูสะอึ้กและพูดขึ้น“หากพระชายาไม่ให้ข้าน้อยอยู่ที่นี่ข้าน้อยจะคุกเข่าไว้อย่างนี้ไม่ลุกขึ้นไปไหน”

นี่มันเกิดอะไรขึ้น?

โล่หวินหลานปริตา

บทที่73กลอุบาย

เย่ฮองเฮาพูดอ้อมๆ

เหมือนวลีที่กล่าวไว้ว่าสนมมีลูกไว้เพื่อสร้างความมั่นคงให้ตัวเองสตรีผู้หนึ่งมีโชคลาภแค่ไหนขึ้นอยู่กับบุตรทำการใหญ่แค่ไหน?และพระโอรสทั้งสองของต้วนกุ้ยเฟยคนหนึ่งอยู่ภายใต้การเลี้ยงดูของเย่ฮองเฮาที่ไม่สามารถมีบุตรได้ส่วนอีกคนก็พึ่งกลับจากเยี่ยนเมินยศและตำแหน่งย

บทที่74ความมีน้ำใจ

ท้องฟ้าค่อยๆมืดลงโล่หวินหลานล้างแผลเสร็จเรียบร้อยจริงๆเย่หวินที่อยู่ข้างๆเห็นคราบแล้วเยอะจนรู้สึกมึนๆถ้าไม่ใช่เพราะว่าหรูซูได้รับบาดเจ็บนายหญิงก็คงไม่ต้องลำบากรักษานางบทที่เย่หวินไม่พอใจหรูซูขึ้นมาอีกแล้ว

“เย่หวินไหมละลายและเข็ม”โล่หวินหลานยื่นมือมานานแต่ไม่มีการตอบสนองใ