บทที่ 397 ความผิดใหญ่หลวง

จิ่นซื่ออีกแล้ว นอกจากแม่นางจิ่นซื่อ นางไม่รู้เลยว่าใครจะมีปัญญาเรียกองค์รัชทายาทออกไปเยี่ยงนี้ได้

เย่ฮองเฮาถอนหายใจหนักๆ อยากจะหาสองสามคนที่เชื่อใจได้มาช่วย แต่ไม่รู้ว่าควรหาใครดี

“ไม่ว่าองค์รัชทายาทจะอยู่แห่งใด ตอนนี้เจ้ารีบบอกให้คนอื่นไปทูลให้เขารีบเข้าวั

บทที่ 398 ถูกกักขังในคุก

ที่แท้ในใจของต้วนกุ้ยเฟย ได้มองเขาเป็นคนเยี่ยงนี้ตลอด ตนเองเป็นคนกระทำผิดขั้นร้ายแรงที่สุด เป็นกษัตริย์ที่ไม่สามารถให้อภัยได้ เขาไม่สามารถให้สิ่งที่เพียงพอกับนางและเวินอ๋อง

ฮ่องเต้เจียเฉิงมองต้วนกุ้ยเฟยอย่างคาดไม่ถึง ถ้าไม่ใช่วันนี้ เขาก็ไม่มีทางรู้ความคิดทั้งหมดที

บทที่ 399 สิ่งต่างๆยังคงอยู่แต่คนมักจะเปลี่ยนไป

ให้องค์รัชทายาทออกจากเมืองหลวงเป็นความคิดที่เลิศเลอที่สุด สำหรับจะปฏิบัติภารกิจเรื่องของต้วนกุ้ยเฟนไม่สามารถออมมือได้

ดังนั้นแค่ให้องค์รัชทายาทออกจากเมืองหลวง ไม่ว่าจะทำอะไร เขาก็จะไปทำอย่างไม่ลังเล

“ทีแรกต้วนกุ้ยเฟยได้ดีๆอยู่แล้ว แต่จู