บทที่ 398 ถูกกักขังในคุก

ที่แท้ในใจของต้วนกุ้ยเฟย ได้มองเขาเป็นคนเยี่ยงนี้ตลอด ตนเองเป็นคนกระทำผิดขั้นร้ายแรงที่สุด เป็นกษัตริย์ที่ไม่สามารถให้อภัยได้ เขาไม่สามารถให้สิ่งที่เพียงพอกับนางและเวินอ๋อง

ฮ่องเต้เจียเฉิงมองต้วนกุ้ยเฟยอย่างคาดไม่ถึง ถ้าไม่ใช่วันนี้ เขาก็ไม่มีทางรู้ความคิดทั้งหมดที

บทที่ 399 สิ่งต่างๆยังคงอยู่แต่คนมักจะเปลี่ยนไป

ให้องค์รัชทายาทออกจากเมืองหลวงเป็นความคิดที่เลิศเลอที่สุด สำหรับจะปฏิบัติภารกิจเรื่องของต้วนกุ้ยเฟนไม่สามารถออมมือได้

ดังนั้นแค่ให้องค์รัชทายาทออกจากเมืองหลวง ไม่ว่าจะทำอะไร เขาก็จะไปทำอย่างไม่ลังเล

“ทีแรกต้วนกุ้ยเฟยได้ดีๆอยู่แล้ว แต่จู

บทที่ 400 ผู้ร้ายบุกรุกซึ่งหน้า

หลี่เซิง? เป็นคนที่รับผิดชอบคดีที่อ๋องหลัวถูกวางนั้นหรอกหรือ?

เขายังไม่ได้สืบคดีนี้ให้เสร็จเลย แล้วเขามาตำหนักทำอะไร?

“ข้ารู้แล้ว” โม่ฉีหมิงพยักหน้า เดินไปยังทิศทางที่ไปห้องทรงอักษร

ที่ห้องทรงอักษรมีเทียนจุดไว้ ตรงม่านกระดาษนั้นมีเงาของคนๆหนึ่งส